Marvin Peersman

Pochodzenie

Urodził się 10 lutego 1991 roku w Wilrijk, dzielnicy Antwerpii. Piłkę zaczął kopać w wieku sześciu lub siedmiu lat w klubie Sint Anneke Sport, na lewym brzegu Skaldy. Najpierw grał jako napastnik i lubił strzelać gole, a potem z czasem cofał się coraz głębiej. Jako chłopiec nie rozstawał się z piłką, a w jego okolicy każdy marzył o zawodowej grze.

Przez cztery lata przechodził przez juniorów Germinalu Beerschot, ale przebić się tam nie zdołał. Przeniósł się do KSK Beveren. Mówił, że nie wyróżniał się tam na tle rówieśników, ale co roku dostawał szansę zostania. W wieku szesnastu lat zaczął na poważnie wierzyć, że może zostać zawodowcem. Dwa lata później zadebiutował w pierwszej drużynie Beveren pod wodzą Jana Boskampa, w meczu z Boussu Dour Borinage. O Boskampie mówił, że jest w rzeczywistości taki, jak w telewizji, i że widział w nim potencjał.

W czasach Beveren zagrał w pięciu meczach młodzieżowych reprezentacji Belgii. W kadrze U-19 grał w kwalifikacjach do turnieju, na turniej finałowy już nie pojechał.

Kariera

Z Beveren przeniósł się do Royal Antwerp, wówczas drugoligowego. W pierwszym sezonie grał jako lewy obrońca w 31 meczach ligowych. W drugim trener Bart De Roover został zwolniony w trakcie sezonu, a Peersman wystąpił już tylko trzynaście razy, najczęściej jako lewy pomocnik. W lutym zerwał więzadło kolana, co zakończyło sezon, a klub nie przedłużył z nim kontraktu. Antwerp miał wtedy kłopoty finansowe i, jak wspominał, zdarzało się, że zawodnikom nie płacono przez ponad dwa miesiące.

Został bez klubu i dalej leczył kontuzję; po pół roku od urazu był znów w pełni zdrowy. Boskamp, który znał go z Beveren, polecił go Marco Boogersowi, menedżerowi technicznemu FC Dordrecht. Peersman kilka dni trenował z drużyną, zrobił wrażenie i podpisał kontrakt do lata 2015 roku. Boogers mówił, że to „naprawdę świetny piłkarz”, który w Dordrechcie ma stać się ważnym zawodnikiem. Peersman nie znał wtedy żadnego klubu z tamtejszej ligi i opisywał umowę jako nowy start. Z Dordrechtem awansował do Eredivisie. W sezonie 2014/2015 zobaczył dwie czerwone kartki, w tym za ostry faul na Rubio Rubinie z FC Utrecht, po którym związek zawieszył go na pięć meczów, a klub przeniósł go tymczasowo do drugiego zespołu. Zapytany po latach o najpiękniejsze chwile kariery, wskazał Dordrecht i awans.

W czerwcu 2015 roku przeszedł do SC Cambuur z Leeuwarden, z którym związał się na dwa sezony z opcją na trzeci. W Cambuur też dostał czerwoną kartkę. Po jednej z nich trener Marinus Dijkhuizen nałożył na niego karę finansową w szatni, nazywając kartkę głupią. Peersman przyznał potem, że początkowo uważał to za przesadę, ale z perspektywy czasu rozumiał decyzję klubu. W Cambuur rozegrał 82 mecze.

20 stycznia 2018 roku odszedł z Cambuur do drugoligowego wtedy Hapoelu Tel Awiw. Z początku miał wątpliwości, bo znał Izrael głównie z wiadomości, ale wszyscy, którzy mieszkali w Tel Awiwie, zachwalali miasto. Podpisał umowę na pół roku z opcją na dwa kolejne lata. Hapoel walczył wtedy o awans do najwyższej klasy i go wywalczył, a Peersman przedłużył kontrakt. Po awansie był podstawowym lewym obrońcą, jednym z czterech obcokrajowców w drużynie. Mówił, że najbardziej zapamiętał derby Tel Awiwu z Maccabi i atmosferę tamtejszych kibiców.

Po dwóch latach w Izraelu trafił do PAS Giannina w Grecji. 14 czerwca 2022 roku Aris Saloniki ogłosił jego transfer na dwa lata, ale rozstał się z klubem po jednym sezonie. Latem 2023 roku przeszedł do FC Groningen, które tuż po spadku z Eredivisie podpisało z nim umowę do lata 2026 roku. Znał klub z poprzedniego pobytu w Holandii, jako rywala. Mówił, że sportowe ambicje Groningen przekonały go do powrotu do Holandii. W pierwszym meczu sezonu 2023/2024 wystąpił w podstawowym składzie w zwycięstwie 4:1 z Jong Ajax. Na ostatniej kolejce Groningen pokonało 2:0 Roda JC i awansowało do Eredivisie.

W Groningen na początku niektórzy kibice mieli wątpliwości, bo wiedzieli o jego reputacji twardego obrońcy. Trener Dick Lukkien nazwał go „niesamowitym zawodnikiem drużynowym”. Zagrał w 103 oficjalnych meczach Groningen.

6 lipca 2026 roku jako wolny zawodnik podpisał kontrakt z Telstarem do połowy 2028 roku. Mówił, że chce pomagać klubowi swoim doświadczeniem i być wzorem dla młodszych kolegów.

Styl gry

Lewonożny obrońca, który może grać jako lewy obrońca albo środkowy obrońca. Gra twardo w pojedynkach: sam mówił, że jest „ostry w pojedynkach”. Trener Telstaru Henk Brugge opisał go jako piłkarza sprytnego w pojedynkach i w ruchu bez piłki, który przewiduje zagrania. Przez lata miał opinię zawodnika, który bywa na granicy przepisów, o czym świadczą czerwone kartki w Dordrechcie i w Cambuur.

Reprezentacja

W czasach Beveren zagrał w pięciu meczach młodzieżowych reprezentacji Belgii, a w kadrze U-19 grał w kwalifikacjach.