Maxime Delanghe

Pochodzenie

Urodził się 23 maja 2001 roku w Halle w Belgii. Zaczynał w FC Pepingen, a w Anderlechcie Bruksela spędził jedenaście lat: trafił tam jako sześciolatek i uchodził za jednego z największych talentów klubu. Wspominał, że jako 11-latek wyszedł na murawę Parc Astrid za rękę z bramkarzem AC Milan Christianem Abbiatim przed meczem Ligi Mistrzów, a jako 15-latek trenował czasem z pierwszą drużyną za trenera René Weilera.

Mając 15 lat, mógł podpisać zawodowy kontrakt w Anderlechcie, w PSV Eindhoven albo w Manchesterze United. Wybrał PSV. Mówił, że chciał wyjść ze strefy komfortu: w Neerpede od lat miał tych samych trenerów i szukał nowych metod pracy. W Manchesterze United był dwa razy z ojcem, ale uznał, że projekt PSV jest lepszy. W maju 2017 roku, przed 16. urodzinami, podpisał trzyletnią umowę z PSV.

Kariera

W PSV trafił najpierw do drużyny U-19, którą prowadził Mark van Bommel, a trenował też pod okiem Ruuda van Nistelrooya. Mówił, że van Bommel był bardzo wymagający i dzięki niemu zrozumiał, jak ciężko trzeba pracować na co dzień, żeby dojść do poziomu zawodowego. W PSV wyraźnie poprawił też grę nogami, bo w Neerpede bramkarze raczej wybijali piłkę daleko. W barwach Jong PSV zagrał w drugiej lidze holenderskiej 33 razy. W pierwszej drużynie nie zadebiutował, choć trenował z zawodnikami takimi jak Cody Gakpo i Mario Götze.

Latem 2022 roku był blisko powrotu do Anderlechtu, ale decyzja zależała od sprzedaży Barta Verbruggena i sprawa się przeciągała. Delanghe chciał jasnej sytuacji, więc przyjął ofertę Lierse Kempenzonen z belgijskiej drugiej ligi, gdzie miał być numerem jeden. W sierpniu 2022 roku podpisał roczny kontrakt. Później mówił, że to był pożyteczny rok, a gra w skromniejszych warunkach niż w PSV i Anderlechcie była mu potrzebna. Latem 2023 roku podpisał dwuletnią umowę z Cercle Brugge, w którym był drugim bramkarzem.

Szansę dostał na początku października 2024 roku, gdy kontuzji doznał Brazylijczyk Warleson: Delanghe wszedł do bramki w europejskim meczu z St. Gallen i zachował miejsce w składzie. 19 grudnia 2024 roku, w doliczonym czasie meczu Ligi Konferencji z İstanbul Başakşehir zakończonego remisem 1:1, zrobił refleksową interwencję na linii, dzięki której Cercle zajęło miejsce w pierwszej ósemce fazy ligowej i awansowało do 1/8 finału bez gry w barażu. Powiedział później, że nie wie, czy to najlepsza obrona w jego karierze, i że wszystko działo się w kilka sekund, instynktownie.

W sezonie 2025/2026 stracił miejsce w składzie Cercle, więc zdecydował się na zmianę klubu. 1 września 2026 roku został wypożyczony do Willem II Tilburg z Eredivisie do końca sezonu. Willem II szukał bramkarza po kontuzji Thomasa Didillona-Hödla, a Delanghe powiedział, że to dla niego dobra okazja, by zacząć w nowym otoczeniu.

Styl gry

Jako nastolatek opisywał się jako aktywny w grze bramkarz, który „gra w piłkę”, z dobrymi refleksami. W 2025 roku mówił, że jest bardzo reaktywny na linii, lubi wychodzić do piłek górnych i grać wysoko, poza własnym polem karnym, bo dobrze gra nogami. Dodał, że nie lubi robić widowiska i woli wynik drużyny.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Belgii aż do kadry U-21. W kadrze U-17 występował między innymi z Larsem Dendonckerem, a w młodzieżowych kadrach często razem z Vandevoordtem i Lammensem.