
Szkocki bramkarz, wychowanek Rangers, który odszedł z Ibrox, by grać, był kapitanem Motherwell i w 2024 roku wrócił do Glasgow.
Urodził się 23 stycznia 1996 roku w Glasgow. Do akademii Rangers trafił w 2004 roku jako ośmiolatek: skaut Bobby Dinnie zobaczył go w meczu, w którym grał z chłopcami o trzy lata starszymi, w drużynie starszego brata. Jako 15-latek rzucił szkołę, by trenować w Rangers na pełny etat; codziennie dowoził go na treningi dziadek Tam. Z drużynami młodzieżowymi wygrywał Glasgow Cup z Celtikiem, a po zwycięstwie w Youth Cup podpisał jako 18-latek kontrakt z klubem.
Jako młody bramkarz trenował z Allanem McGregorem, a w 2014 roku, gdy Craig Gordon wracał w Rangers do zdrowia, często pracował z nim w drużynie U-20. Jego starszy brat Sean również został piłkarzem.
W 2016 roku, na wypożyczeniu w East Fife, zadebiutował w seniorach. Drużyna była w styczniu na szóstym miejscu, a potem wygrała League Two. W sezonie 2016/17 na wypożyczeniu w Livingston był podstawowym bramkarzem i zdobył drugie mistrzostwo z rzędu, tym razem w League One.
W Rangers był jednak trzecim bramkarzem i bramkarzem treningowym. Latem 2018 roku poprosił o odejście, bo uznał, że jeśli ma kiedyś grać w Rangers, najpierw musi gdzie indziej udowodnić swoją wartość. Przeszedł na stałe do Livingston i w pierwszej kolejce sezonu bronił na Celtic Park przed 60 tysiącami widzów. Wspominał, że był to najbardziej nerwowy moment jego kariery.
W 2019 roku przeszedł do Queens Park Rangers, do byłego trenera Rangers Marka Warburtona. W debiucie obronił dwa rzuty karne w serii jedenastek w Pucharze Ligi z Bristol City. W Londynie był jednak zmiennikiem, więc w styczniu 2021 roku wrócił do Szkocji na wypożyczenie do Motherwell, a latem podpisał tam kontrakt. Mówił, że wolał grać, niż siedzieć na ławce w Championship. W Motherwell spędził trzy i pół roku i był kapitanem.
W czerwcu 2024 roku, po Euro 2024, wrócił do Rangers jako zmiennik Jacka Butlanda. Tłumaczył, że od gry w wielkich meczach dzieli go tylko jedna osoba i nie mógł odmówić. W czerwcu 2026 roku przedłużył kontrakt o dwa lata.
Sam o sobie mówi, że jest spokojnym bramkarzem, na którym trener może polegać bez żadnych dramatów. Gra w meczach z czołowymi rywalami, także w reprezentacji, uważa za coś, co uczyniło go dużo lepszym bramkarzem.
Pierwsze powołanie do seniorskiej kadry dostał jeszcze od Alexa McLeisha i nazwał je najlepszym momentem kariery. Zadebiutował 17 października 2023 roku w Lille, w przegranym towarzyskim meczu z Francją, jako pierwszy od 89 lat bramkarz Motherwell w reprezentacji Szkocji. Pojechał na Euro 2024 w Niemczech, a w 2026 roku był trzecim bramkarzem Szkocji na mistrzostwach świata.
0
z 720 możliwych
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Szkocja | Mistrzostwa Świata | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Rangers | Liga Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Szkocja | Eliminacje MŚ | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Rangers | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Europy | Rangers | Liga Europy | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Rangers | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Szkocja | Mistrzostwa Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Szkocja | Eliminacje ME | 0 | – | 0 | 0 |
| 2021/2022Scottish Premiership | Motherwell | Scottish Premiership | 4 | 360 | 0 | 0 |