Mistrz Europy z 2021 roku, były kapitan Napoli i zdobywca dwóch Pucharów Włoch z tym klubem.
Lorenzo Insigne urodził się 4 czerwca 1991 roku. Do zespołów młodzieżowych Napoli trafił w 2006 roku z Olimpii Sant’Arpino.
W Serie A zadebiutował w styczniu 2010 roku przeciwko Livorno, po czym zdobywał doświadczenie na wypożyczeniach do Cavese, Foggi i Pescary. W Foggi w sezonie 2010/2011 pracował ze Zdeňkiem Zemanem, za którym następnie podążył do Pescary. W sezonie 2011/2012 był regularnym zawodnikiem zespołu, który wygrał Serie B; w ofensywie współpracował z Cirem Immobile i Markiem Sansovinim.
Latem 2012 roku wrócił do Napoli. Jesienią tego roku podkreślał, że dzięki dokładnej pracy Waltera Mazzarriego wyraźnie się rozwinął i nie miał problemu z rozpoczynaniem spotkań na ławce. W finale Pucharu Włoch w 2014 roku zdobył dwie pierwsze bramki w zwycięstwie 3:1 nad Fiorentiną.
Maurizio Sarri początkowo ustawiał go za napastnikami, a następnie przesunął na lewą stronę ataku w systemie 4-3-3. W 2019 roku Insigne został kapitanem Napoli. Rok później dołożył drugi Puchar Włoch: w bezbramkowym finale z Juventusem trafił z rzutu wolnego w słupek, a potem wykorzystał swoją jedenastkę w zwycięskiej serii karnych.
W 2022 roku przeniósł się do Toronto FC, gdzie po raz pierwszy zagrał poza Włochami. W lipcu 2025 roku wspólnie z kanadyjskim klubem rozwiązał kontrakt. 30 stycznia 2026 roku wrócił do Pescary, a 8 lipca tego samego roku został piłkarzem Sampdorii.
W Napoli wykorzystywał zejścia z lewej strony do środka i szybką wymianę podań, żeby przygotowywać sytuacje kolegom oraz samemu dochodzić do strzału. Trener Toronto Bob Bradley przy jego transferze w 2022 roku wyróżniał właśnie umiejętność tworzenia okazji dla siebie i partnerów, a także gotowość do pracy dla zespołu.
W seniorskiej reprezentacji Włoch zadebiutował 11 września 2012 roku przeciwko Malcie, a pierwszego gola strzelił w sierpniu 2013 roku Argentynie. Wcześniej tego lata zagrał w przegranym 2:4 finale mistrzostw Europy U-21 z Hiszpanią i uczestniczył w akcji, po której Fabio Borini zdobył drugą bramkę dla Włochów. W finale Euro 2020 przeciwko Anglii rozpoczął mecz na skrzydle, a po zmianach Roberta Manciniego w drugiej połowie występował także jako fałszywa dziewiątka. Włosi zwyciężyli po rzutach karnych, a Insigne opuścił boisko na początku dogrywki, zastąpiony przez Andreę Belottiego.
3
co 104 minut
0
7,0
Minuty w sezonie
312′5 z 10 meczów
2:0
Virtus Entella0–2:0Virtus Entella
4:1Sampdoria907,34:1Sampdoria7,32:1
Catanzaro707,62:1Catanzaro7,6
2:0Sampdoria725,92:0Sampdoria5,9
3:1Sampdoria707,33:1Sampdoria7,31:2
Juve Stabia106,71:2Juve Stabia6,7| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie B | Pescara | Serie B | 13 | 949 | 5 | 3 |
| 2024/2025 | Toronto FC | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Toronto FC | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Toronto FC | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | SSC Napoli | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | SSC Napoli | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | SSC Napoli | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | SSC Napoli | – | – | – | – | |
| 2017/2018Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 2 | 66 | 1 | 1 |
| 2017/2018Serie A | SSC Napoli | Serie A | 13 | 1117 | 4 | 4 |
| 2016/2017Serie A | SSC Napoli | Serie A | 37 | 2935 | 18 | 9 |
| 2016/2017Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 4 | 331 | 1 | 3 |
| 2015/2016Serie A | SSC Napoli | Serie A | 37 | 2624 | 12 | 10 |
| 2014/2015Serie A | SSC Napoli | Serie A | 20 | 1063 | 2 | 3 |
| 2013/2014Serie A | SSC Napoli | Serie A | 35 | 2304 | 3 | 6 |
| 2012/2013Serie A | SSC Napoli | Serie A | 36 | 1689 | 5 | 6 |
| 2011/2012 | Pescara | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | Foggia | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | SSC Napoli | – | – | – | – |
Włochy
