Jonatan Lewandrowski: Trzeba pamiętać, że niższe ligi w Szwajcarii to praca i piłka nożna

Te niższe ligi opierają się na fizyczności?

Tak. Dużo fizyczności, wytrzymałości trzeba mieć, żeby tutaj grać. Do tego motoryka… Widziałeś chyba, jak wyglądają zawodnicy, choćby nasi środkowi obrońcy. Jest siła i moc. Ogólnie od drugiej ligi interregionalnej to jest już poziom naprawdę, naprawdę w porządku. Można się także sporo uczyć i korzystać.

A powiedz mi, jak to jest z finansowej perspektywy? Da się godnie zarobić, poświęcając piłce?

Niestety w regionalnych ligach wydaje mi się, że nie da się tego pogodzić. Przynajmniej ja nie jestem na takim kontrakcie. Wydaje mi się, że wiele klubów tak działa, oferuje pracę zawodnikom, ale też daje „coś tam” na koniec sezonu… Grając w piłkę, się nie da, ale grając i pracując, się da – tutaj chodzi mi o w miarę komfortowe życie.

Żyje Ci się tam dobrze?

W tym kraju żyje się dobrze. Problemem może być to, że produkty żywnościowe są drogie i tak dalej. Wiadomo jednak, że dużo się zarabia, ale dużo trzeba też wydawać. Trzeba podchodzić do wszystkiego racjonalnie.

Czyli odnalazłeś się tam bardzo dobrze, tak?!

Zaaklimatyzowałem się dobrze. Szwajcarzy na przykład mnie dobrze przyjęli, pomagali mi, więc polecam na przykład ludzi tutaj. Mogę mówić o nich w superlatywach – zawsze trafiałem na takich naprawdę w porządku. To taki kraj, ludzie żyją pracą. To jest ważne, dlatego… praca, praca i jeszcze raz praca.

Przed przyjazdem tutaj występowałeś w Górniku Wałbrzych. Jak wspominasz ten klub?

Czasy Górnika wspominam bardzo dobrze. Było świetnie szczególnie w juniorach młodszych, w nich najwięcej się nauczyłem – tak można powiedzieć – ze względu na trenera. Był nim Robert Bubnowicz, środkowy obrońca Zagłębia Lubin. Dawał mi dużo rad, dużo wskazówek. To był taki najlepszy czas. Górnika ogólnie bardzo dobrze wspominam. Właśnie tak jak przywołuję te wspomnienia, to aż ciepło się robi na serduszku (śmiech). Dodatkowo to też czas OSSM Dzierżoniów z Wiesławem Pisarskim i Krystianem Sotą. To ludzie, którzy też wiele mi dali. 

Powiedz na koniec, czy niższe ligi w Szwajcarii to dobry kierunek dla polskich zawodników?

Szwajcaria to dobry kierunek dla polskich zawodników, ale tylko dla tych, którzy chcą mieć pracę na boku i grać w piłkę. Jeżeli mówimy tylko piłkarsko, to ciężko, ciężko. Nie jest łatwo się przestawić, ale jeśli się uda, to można się dużo nauczyć. Trzeba pamiętać, że niższe ligi to praca i piłka nożna, tak jak mówię.

• FC Portalban
• Górnik Wałbrzych
• Jonatan Lewandrowski
• Wywiady

Te niższe ligi opierają się na fizyczności?

Tak. Dużo fizyczności, wytrzymałości trzeba mieć, żeby tutaj grać. Do tego motoryka… Widziałeś chyba, jak wyglądają zawodnicy, choćby nasi środkowi obrońcy. Jest siła i moc. Ogólnie od drugiej ligi interregionalnej to jest już poziom naprawdę, naprawdę w porządku. Można się także sporo uczyć i korzystać.

A powiedz mi, jak to jest z finansowej perspektywy? Da się godnie zarobić, poświęcając piłce?

Niestety w regionalnych ligach wydaje mi się, że nie da się tego pogodzić. Przynajmniej ja nie jestem na takim kontrakcie. Wydaje mi się, że wiele klubów tak działa, oferuje pracę zawodnikom, ale też daje „coś tam” na koniec sezonu… Grając w piłkę, się nie da, ale grając i pracując, się da – tutaj chodzi mi o w miarę komfortowe życie.

Żyje Ci się tam dobrze?

W tym kraju żyje się dobrze. Problemem może być to, że produkty żywnościowe są drogie i tak dalej. Wiadomo jednak, że dużo się zarabia, ale dużo trzeba też wydawać. Trzeba podchodzić do wszystkiego racjonalnie.

Czyli odnalazłeś się tam bardzo dobrze, tak?!

Zaaklimatyzowałem się dobrze. Szwajcarzy na przykład mnie dobrze przyjęli, pomagali mi, więc polecam na przykład ludzi tutaj. Mogę mówić o nich w superlatywach – zawsze trafiałem na takich naprawdę w porządku. To taki kraj, ludzie żyją pracą. To jest ważne, dlatego… praca, praca i jeszcze raz praca.

Przed przyjazdem tutaj występowałeś w Górniku Wałbrzych. Jak wspominasz ten klub?

Czasy Górnika wspominam bardzo dobrze. Było świetnie szczególnie w juniorach młodszych, w nich najwięcej się nauczyłem – tak można powiedzieć – ze względu na trenera. Był nim Robert Bubnowicz, środkowy obrońca Zagłębia Lubin. Dawał mi dużo rad, dużo wskazówek. To był taki najlepszy czas. Górnika ogólnie bardzo dobrze wspominam. Właśnie tak jak przywołuję te wspomnienia, to aż ciepło się robi na serduszku (śmiech). Dodatkowo to też czas OSSM Dzierżoniów z Wiesławem Pisarskim i Krystianem Sotą. To ludzie, którzy też wiele mi dali. 

Powiedz na koniec, czy niższe ligi w Szwajcarii to dobry kierunek dla polskich zawodników?

Szwajcaria to dobry kierunek dla polskich zawodników, ale tylko dla tych, którzy chcą mieć pracę na boku i grać w piłkę. Jeżeli mówimy tylko piłkarsko, to ciężko, ciężko. Nie jest łatwo się przestawić, ale jeśli się uda, to można się dużo nauczyć. Trzeba pamiętać, że niższe ligi to praca i piłka nożna, tak jak mówię.