Jaden Slory

Pochodzenie

Urodził się w 2005 roku. Jest synem Andwelé Slory'ego, który zrobił furorę w Excelsiorze Rotterdam i dzięki temu trafił do Feyenoordu. Jaden zaczynał w BVV Barendrecht, a w 2013 roku, jako ośmiolatek, dołączył do akademii Feyenoordu i przeszedł przez wszystkie jej zespoły. Gra jako prawoskrzydłowy, podobnie jak ojciec.

W 2021 roku mówił, że nie zajmuje się nazwiskiem i próbuje zbudować własne. Ojciec mówił mu tylko, żeby cieszył się grą i robił swoje. W czerwcu 2021 roku, jako 16-latek, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt z Feyenoordem, ważny do 2024 roku. Mówił wtedy, że gra w tej samej koszulce co ojciec jest czymś wyjątkowym, ale chce napisać własną książkę, a jego celem jest błyszczeć w De Kuip.

Kariera

W sezonie 2023/2024 grał w Feyenoordzie U-21 i U-19, z którym wystąpił w Młodzieżowej Lidze UEFA. W styczniu 2024 roku trener Arne Slot zabrał go na zgrupowanie pierwszej drużyny do Marbelli. W lutym przedłużył kontrakt do połowy 2027 roku. Feyenoord podkreślał, że miał duży udział w zdobyciu przez zespół U-21 mistrzostwa Holandii i Pucharu Holandii tej kategorii wiekowej.

Pod koniec sierpnia 2024 roku Feyenoord wypożyczył go do FC Dordrecht, na zaplecze Eredivisie (Keuken Kampioen Divisie). Prowadził go tam znów Melvin Boel, jego dawny trener z akademii. Pod koniec kariery w Dordrechcie grał też ojciec Jadena. W maju 2025 roku, w ćwierćfinale baraży o awans, Slory strzelił w 87. minucie drugiego gola w wygranym 2:0 meczu z De Graafschap, po rajdzie z własnej połowy zakończonym strzałem w górny róg. W półfinale Dordrecht odpadło z Willem II.

Latem 2025 roku trener Robin van Persie chciał zatrzymać go w pierwszej drużynie Feyenoordu, mimo plotek o kolejnym wypożyczeniu. 16 sierpnia 2025 roku Slory zadebiutował w Eredivisie: wszedł w 67. minucie za Leo Sauera w wyjazdowym meczu z Excelsiorem, wygranym przez Feyenoord 2:1. Zagrał przeciwko klubowi, w którym prawie dziewiętnaście lat wcześniej w Eredivisie debiutował jego ojciec. On sam strzelił swojego pierwszego gola w zawodowej piłce właśnie w meczu z Excelsiorem. Van Persie mówił, że zasłużył na szansę pracą na treningach, a Slory powtarzał, że jest w Feyenoordzie od dwunastu lat i to jego marzenie.

We wrześniu 2025 roku w remisie 3:3 z AZ w Alkmaarze wszedł w końcówce i spowodował rzut karny, który kosztował Feyenoord zwycięstwo. Potem rzadko grał. Mówił, że jedni powiążą to z jego błędem, inni z konkurencją, której w Feyenoordzie nie brakuje, a on sam nie umie wskazać przyczyny. W grudniu 2025 roku opowiadał, że zaczął ciężko trenować i nigdy się nie poddał.

22 grudnia 2025 roku podpisał nowy kontrakt, ważny do 2029 roku, i został wypożyczony do Go Ahead Eagles do końca sezonu. Ponownie pracował z Boelem, który od początku sezonu szukał prawoskrzydłowego z głębią, potrafiącego dominować w pojedynkach jeden na jednego. Slory zadebiutował w Deventer 11 stycznia 2026 roku w meczu z Fortuną Sittard, od razu w podstawowym składzie.

7 lipca 2026 roku Feyenoord wypożyczył go na sezon 2026/2027 do Willem II, czyli klubu, który wyeliminował jego Dordrecht z baraży, a potem wrócił do Eredivisie. Slory mówił, że od pierwszych rozmów miał dobre przeczucia, chce być ważny dla zespołu, grać dużo minut i rozwijać się.

Styl gry

To skrzydłowy oparty na szybkości i grze jeden na jednego. Boel, który prowadził go w Feyenoordzie U-18, nazywał go nowoczesnym, prawonożnym skrzydłowym. Chwalił jego grę jeden na jednego, szybkość i umiejętność strzelania goli. Zwracał też uwagę, że współczesna piłka wymaga wielkiej pracy bez piłki i Slory coraz lepiej to rozumie. Lubi mijać rywala jeden na jednego, zarówno wewnątrz, jak i z zewnątrz.

W Willem II dyrektor techniczny Freek Heerkens opisał go jako zawodnika z dużą szybkością, kreatywnością i głębią, który może grać na obu skrzydłach. Najczęściej gra jednak na prawej stronie.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Holandii od drużyny do lat 15 do lat 19. We wrześniu 2025 roku, po rezygnacjach dwóch zawodników, dostał pierwsze powołanie do Jong Oranje. Zadebiutował 10 października 2025 roku w Sarajewie, w eliminacjach młodzieżowych mistrzostw Europy 2027: wszedł w 81. minucie za Ernesta Poku w bezbramkowym remisie z Bośnią i Hercegowiną. Cztery dni później po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie, w towarzyskim meczu z Litwą w Emmen wygranym 2:0, i asystował przy drugim golu Thoma van Bergena.