Jon Gorenc Stankovič

Pochodzenie

Urodził się 14 stycznia 1996 roku w Lublanie. Wychował się we wsi Prelog między Ihanem a Domżalami. Jego ojciec Mile grał w pierwszej drużynie Domżal i był w niej asystentem trenera. Pierwsze kroki stawiał w NK Ihan, a potem przeszedł do Domżal, z którymi zdobywał mistrzostwo Słowenii w kategoriach U-13, U-15, U-17 i U-19. Jego wzorem był Steven Gerrard.

W pierwszej drużynie Domżal zadebiutował 8 maja 2013 roku, jako 17-latek, na Bonifice w Koprze. Trener Stevan Mojsilović wkrótce zrobił go kapitanem; tak młodego kapitana klub wcześniej nie miał. Wspominał, że najbardziej zapamiętał słowa Luki Elsnera, który w meczu z Mariborem powiedział mu, że jeszcze niczego w karierze nie osiągnął.

Kariera

Pod koniec 2013 roku był tydzień na testach w Borussii Dortmund, a w styczniu 2014 roku zagrał trzy mecze z jej rezerwami na zgrupowaniu w Turcji. Trener drugiej drużyny David Wagner przestawił go ze środka pomocy do obrony i chciał go mieć w zespole. 1 lipca 2014 roku trafił do Dortmundu na wypożyczenie. Grał w drużynie U-19 i w rezerwach, w ostatnim roku trenował głównie z pierwszym zespołem Jürgena Kloppa i dwa razy siedział na ławce w Bundeslidze. Klopp powiedział mu przed jednym z meczów, że w klubie wiedzą, że jest dobry, i ma po prostu grać.

Latem 2016 roku Borussia go wykupiła i od razu sprzedała do Huddersfield Town, które prowadził już Wagner. Jon podpisał czteroletni kontrakt. W pierwszym sezonie, zakończonym awansem do Premier League, grał tylko jesienią: w 2017 roku zerwał więzadło krzyżowe i pauzował prawie rok. Po powrocie zadebiutował w Premier League z Manchesterem City: dziesięć minut przed meczem Wagner przesunął go na pozycję defensywnego pomocnika, a Jon strzelił gola na 1:3.

29 czerwca 2020 roku przedstawił go Sturm Graz. Był pierwszym transferem dyrektora sportowego Andreasa Schickera i przychodził jako środkowy obrońca. Po sześciu meczach trener Christian Ilzer przesunął go na pozycję defensywnego pomocnika i od tamtej pory gra na „szóstce”. Został wicekapitanem, a w 2023 roku zdobył ze Sturmem Puchar Austrii; mówił, że ten tytuł przeżył mocniej niż awans z Huddersfield, bo do niego naprawdę się przyczynił.

19 maja 2024 roku Sturm wygrał ostatnią kolejkę z Austrią Klagenfurt 2:0 i po raz pierwszy od 2011 roku został mistrzem Austrii, kończąc serię dziesięciu tytułów Salzburga z rzędu. Sturm zdobył wtedy dublet, a rok później znów był mistrzem. Jesienią 2024 roku Jon złamał rękę w meczu ligowym i nie zagrał przeciwko Borussii Dortmund w Lidze Mistrzów.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Austrii ze Sturmem Graz
• 2024 Mistrzostwo Austrii ze Sturmem Graz
• 2024 Puchar Austrii ze Sturmem Graz
• 2023 Puchar Austrii ze Sturmem Graz

Styl gry

Ma 190 cm wzrostu i jest silny w pojedynkach i w powietrzu. Jego największym atutem jest wyczucie przestrzeni i czasu: instynktownie ustawia się tam, gdzie za chwilę spadnie piłka, i wcześnie przerywa kontrataki rywala. Gra spokojnie i z namysłem, a przy nim zespół wydaje się stabilniejszy. Sam mówi, że nie jest szybki i że gra w ataku nie należy do jego mocnych stron. Schicker nazwał go cichym liderem. Rzadko opuszcza mecze i jest odporny na ból: gdy w 2017 roku zerwał więzadło krzyżowe, zszedł na dziesięć minut, a potem wrócił do biegania w przekonaniu, że wszystko jest w porządku.

Reprezentacja

Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Słowenii. Pierwsze powołanie do dorosłej kadry dostał jeszcze jako piłkarz Borussii. Był w kadrze Matjaža Keka na Euro 2024, pierwszym dla Słowenii turnieju mistrzostw Europy od 24 lat.