Brazylijski prawy obrońca, wychowanek Fluminense, który grał też w Sporting Kansas City, Vizeli i Marítimo.
Urodził się 23 sierpnia 1994 roku. Wychował się w dzielnicy Bento Ribeiro w Rio de Janeiro, a piłkę uczył się w akademii Fluminense w Xerém. W klubie był od około piętnastu lat, zanim w 2021 roku wyjechał do Portugalii.
Do pierwszej drużyny Fluminense awansował w 2012 roku. W Lance! wspominał później, że pojawił się w niej po Fabinho i Wallace'u, o którego negocjowała Chelsea, i że presję poczuł dopiero wtedy, gdy został zawodowcem. Przez kolejne lata był wielokrotnie wypożyczany. Mówił, że to klub prosił go o takie wyjazdy, a on uznał je za szansę, by poznać nowe języki i kultury.
W 2013 roku grał w Fluminense, a na cały sezon 2014 został wypożyczony do Sporting Kansas City w MLS. Zagrał tam 23 razy w lidze, za każdym razem w pierwszym składzie, oraz w meczach fazy pucharowej. W 2015 roku trafił na wypożyczenie do ABC Natal, ale w Série B zagrał tylko dwa razy i klub go odesłał. W sierpniu 2015 roku Macaé wypożyczyło go do końca rozgrywek Série B. W pierwszej połowie 2016 roku grał w Ferroviárii, a po powrocie do Fluminense jesienią zagrał w pięciu meczach. W grudniu 2016 roku Fluminense ponownie wypożyczyło go do Sporting Kansas City, tym razem na sezon 2017.
W lipcu 2017 roku dołączył do STK Fluminense Šamorín, słowackiego klubu współpracującego z Fluminense. Wiosną 2018 roku wykorzystał pobyt na Słowacji, by zwiedzać Europę.
W 2019 roku, za trenera Fernanda Diniza, wygrał rywalizację z Gilberto o miejsce na prawej obronie. Do sierpnia miał 14 meczów i dwie asysty w sezonie, a umowę z klubem przedłużył do końca 2021 roku. W 2021 roku strzelił jedynego gola w barwach Fluminense: w początkowej fazie Campeonato Carioca rozstrzygnął klasyk z Flamengo.
Po sprzedaży Gilberto do Benfiki w 2020 roku miał więcej szans, ale miejsce w składzie zajął Calegari, a po przyjściu Samuela Xaviera w 2021 roku znów rzadko grał. W lipcu 2021 roku rozwiązał za porozumieniem stron kontrakt z Fluminense i 26 lipca podpisał dwuletnią umowę z opcją przedłużenia z Vizelą, beniaminkiem Primeira Liga. W Portugalii, jak mówił, miał największe trudności z przestawieniem się: tamtejsza piłka jest bardziej dynamiczna niż w Brazylii, USA czy na Słowacji. W pierwszym sezonie skończył jako podstawowy prawy obrońca, a w drugim, po objęciu Vizeli przez trenera Tulipę w grudniu 2022 roku, był niekwestionowanym graczem pierwszego składu: rozegrał 23 mecze i strzelił gola.
24 czerwca 2023 roku Marítimo, które spadło z Primeira Liga i miało grać w Liga Portugal 2, ogłosiło jego transfer na trzy sezony. W Funchal ponownie trafił pod skrzydła Tulipy. Klub wrócił do Primeira Liga: awans przypieczętował 26 kwietnia 2026 roku zwycięstwem 2:1 z Benfiką B, a tydzień później obchodził mistrzostwo drugiej ligi.
W styczniu 2013 roku grał w reprezentacji Brazylii U-20 na mistrzostwach Ameryki Południowej w Argentynie. W meczu fazy grupowej w San Juan wystąpił w podstawowym składzie przeciwko Peru, przegranym 0:2. Brazylia odpadła z turnieju i po raz pierwszy od 1979 roku nie pojechała na mistrzostwa świata U-20.
0
0
6,2
Minuty w sezonie
798′9 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Marítimo Funchal | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Marítimo Funchal | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Marítimo Funchal | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Vizela | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Vizela | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Sporting Kansas City | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Sporting Kansas City | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Fluminense | – | – | – | – |