Futbol w Afryce z roku na rok coraz bardziej się rozwija. A już nie od dziś uważany jest za trzecią siłę po Europie i Ameryce Południowej. Nie będąc w tyle za tymi kontynentami, a szczególnie Ameryką Południową, szybko zdecydowano się na założenie rozgrywek, które wyłaniać będą najlepszą ekipę w regionie. Tak powstał Puchar Narodów Afryki, który przez 52 lata istnienia wpisał się na stałe w kalendarz futbolowych rozgrywek.
Wraz z pomysłem utworzenia w 1956 roku Konfederacji Afrykańskiego Futbolu (CAF) pomyślano o organizacji mistrzostw kontynentu. W efekcie po roku, kiedy organizacja już oficjalnie funkcjonowała, odbył się pierwszy afrykański czempionat. Oczywiście, jako że Puchar Narodów Afryki dopiero raczkował, nie rozegrano eliminacji do turnieju. Akces do występu na boiskach Sudanu zgłosiły cztery reprezentacje, które oczywiście były współzałożycielami CAF. Ostatecznie na pierwszym PNA zagrały Sudan, Egipt i Etiopia, bowiem RPA zostało zdyskwalifikowane za apartheid.

10 lutego 1957 roku na stadionie w Chartumie zmierzyły się ekipa gospodarzy, czyli Sudan oraz Egipt. Walczyły one o awans do finału, gdzie czekała już Etiopia, która dzięki wykluczeniu RPA zyskała wolny los. „Faraonowie” zwyciężyli w spotkaniu 2:1. W finale także nie było mocnych na Egipcjan, którzy rozgromili Etiopię 4:0. Niekwestionowanym bohaterem turnieju był Mohamed Diab El-Attar, który w dwóch meczach zdobył aż pięć bramek, z czego aż cztery w finałowym pojedynku.
Dwa lata później w roli gospodarza wystąpił Egipt, który zmierzył się z tymi samymi rywalami, co w 1957 roku. Na swoim terenie także nie było mocnych na graczy z doliny Nilu. Tym razem grano systemem każdy z każdym, a Egipcjanie pokonali Sudan 2:1 i Etiopię 4:0.
Przełom nastąpił w kolejnej edycji rozgrywek. W 1962 roku do rywalizacji przystąpiło aż dziewięć ekip, w związku z czym zdecydowano się na przeprowadzenie eliminacji. W pierwszej fazie odpadły Maroko, Ghana i Zanzibar; natomiast w drugiej Ghana i Kenia. W ten sposób wyłoniono dwie ekipy, a więc Tunezję i Ugandę, które dołączyły do Egiptu i Etiopii, bowiem zespoły te grę w finałach miały zapewnioną. Na własnym terenie najlepsza okazała się Etiopia, która w decydującym meczu pokonała Egipt. Co ciekawe, był to pierwszy finał w historii PNA, który rozstrzygnąć trzeba było za pomocą dogrywki.
Dominacja „Czarnych Gwiazd”
Puchar Narodów Afryki coraz bardziej się rozwijał. W 1963 roku na turnieju, który odbył się na stadionach debiutującej Ghany, wystąpiło już sześć drużyn, a triumf przypadł gospodarzom po wygranej nad Sudanem. Dwa lata później na boiskach Tunezji znowu bezkonkurencyjna okazała się Ghana, która w ten sposób wyrównała się z Egiptem pod względem wygranych w PNA.












