Aleksandar Prijović – serbski podróżnik zwany Zlatanem

Zwłaszcza po udanym sezonie zapadł na długo w pamięci legionistów, na których później wymusił transfer do innego klubu. Prijović wiedział, co robi, chociaż nie było wielkiej klasy w jego zachowaniu, to szybko zgłosił się po niego grecki PAOK Saloniki. W tym momencie jego kariera nabrała rozpędu. Legia za jego transfer otrzymała 2,90 miliona euro, kupując go za jedyne 375 tysięcy z Bolusporu. Odchodząc z klubu, miał na koncie puchar i dwa drużynowe mistrzostwa Polski.

Tak zapisuje się historię. „The Serbian Killer” w akcji

Do Grecji trafił 16 stycznia 2017. W debiucie strzelił bramkę na 2:0 w 1/8 finału Pucharu Grecji z Panetolikosem. To było wejście smoka. W pierwszym sezonie zanotował dziewięć występów, które zaowocowały zdobyciem pięciu goli. Wygrał też wspomniany wcześniej Puchar Grecji. Druga kampania to kawał dobrej roboty w wykonaniu Prijovicia. Z 19 bramkami ligowymi na koncie został królem strzelców tamtejszej ekstraklasy. O ile w Legii wykazywał potencjał i zyskał szacunek, to w Grecji eksplodował z formą. Z marszu wszedł do szatni i stał się gwiazdą. Zaliczał noty godne światowych napastników. Ten czas należał do niego, zdobył koronę króla strzelców. Dzięki czemu zwrócił na siebie uwagę kilku potencjalnych klubów, z czego najmniej cieszyli się fani, bo nie chcieli stracić swojej najlepszej armaty w ataku.

Pisano o zainteresowaniu kilku klubów z Premier League, Francji, a także Azji. „The Serbian Killer”, okrzyknięty tak przez Greków, zasłużył sobie na zainteresowanie ostatnimi dokonaniami. Spekulacjom nie było końca, każdy widział go gdzie indziej. Niespodziewanie wpłynęła oferta z Al-Ittihad na ogromną kwotę i kontrakt życia dla samego zawodnika. 10 milionów euro dla klubu i ok. 25 milionów za cztery i pół letni kontrakt dla zawodnika brzmi nieziemsko, prawda? Tym bardziej pasuje do egzotycznego napastnika, który rozegrał sezon nie z tej ziemi.

Warto wspomnieć, że Legia w ramach 10% następnej sprzedaży zarobiła 810 tysięcy euro (odliczając opłaty) na tej transakcji.

Takich ofert się nie odrzuca?

Odwieczne pytanie trapiące wszechświat – „być czy mieć?” – z pewnością w tamtym momencie musiało dotykać Serba. Co zrobić? Wykazać wolę walki oraz ambicji i przejść do mocniejszej ligi? Czy może poznać smak prawdziwych pieniędzy i wreszcie zacząć odkładać na emeryturę? Te i wiele innych pytań można by zadawać „Serbskiemu Ibrze” przez długi czas, ale jedno jest pewne – to nie była łatwa decyzja. Od zawsze marzący o grze w wielkiej lidze w tamtym momencie kierował się nie tylko marzeniami. Zapewne ogromne liczby zrobiły na nim spore wrażenie. Ostatecznie wybrał Al-Ittihad w Arabii Saudyjskiej.

Wielu z pewnością zarzuci mu chciwość, brak ambicji za przejście do aktualnie przedostatniej drużyny ligi arabskiej lub oskarży go o piłkarską emeryturę zbyt wcześnie. Być może to prawda. Jednakże musimy pamiętać, że każdy z nas szuka dla siebie najlepszej opcji i jest tylko człowiekiem. Będąc piłkarzem tego pokroju, decyzja jest tym bardziej trudna, gdyż złota forma może już się nie powtórzyć, a taka oferta po prostu nie trafić. Z drugiej strony gra dla topowych klubów Europy to spełnienie marzeń dzieciaka z piłkarskiego podwórka. Każda z tych decyzji ma swoje plusy i minusy, ale z pewnością miło oglądałoby się mecze w wykonaniu „Wersji Zlatana 2.0” na boiskach Premier League lub innej topowej europejskiej ligi przez chociaż sezon lub dwa, a na Arabię Saudyjską czy inny piłkarski raj przyszedłby czas. Nowy klub „Prijo” zamieścił Tweeta z powitaniem gracza na lotnisku.

Niejedna europejska gwiazda nie powstydziłaby się takiej reakcji na jej widok. Pod tym względem to strzał w dziesiątkę z jego strony. Ten i wiele innych przykładów pokazuje, że ciężka praca w końcu może przynieść oczekiwane rezultaty i pozwolić wbić się w szczytową formę oraz na swój sposób znaleźć się w piłkarskim raju. Oprócz tego wyraźny jest kontrast pomiędzy celami do spełnienia a finansami. To obraz tego, jak chłopięce marzenia giną w gąszczu materialnych potrzeb.

• Al-Ittihad
• Aleksandar Prijović
• Legia Warszawa
• PAOK Saloniki

Zwłaszcza po udanym sezonie zapadł na długo w pamięci legionistów, na których później wymusił transfer do innego klubu. Prijović wiedział, co robi, chociaż nie było wielkiej klasy w jego zachowaniu, to szybko zgłosił się po niego grecki PAOK Saloniki. W tym momencie jego kariera nabrała rozpędu. Legia za jego transfer otrzymała 2,90 miliona euro, kupując go za jedyne 375 tysięcy z Bolusporu. Odchodząc z klubu, miał na koncie puchar i dwa drużynowe mistrzostwa Polski.

Tak zapisuje się historię. „The Serbian Killer” w akcji

Do Grecji trafił 16 stycznia 2017. W debiucie strzelił bramkę na 2:0 w 1/8 finału Pucharu Grecji z Panetolikosem. To było wejście smoka. W pierwszym sezonie zanotował dziewięć występów, które zaowocowały zdobyciem pięciu goli. Wygrał też wspomniany wcześniej Puchar Grecji. Druga kampania to kawał dobrej roboty w wykonaniu Prijovicia. Z 19 bramkami ligowymi na koncie został królem strzelców tamtejszej ekstraklasy. O ile w Legii wykazywał potencjał i zyskał szacunek, to w Grecji eksplodował z formą. Z marszu wszedł do szatni i stał się gwiazdą. Zaliczał noty godne światowych napastników. Ten czas należał do niego, zdobył koronę króla strzelców. Dzięki czemu zwrócił na siebie uwagę kilku potencjalnych klubów, z czego najmniej cieszyli się fani, bo nie chcieli stracić swojej najlepszej armaty w ataku.

Pisano o zainteresowaniu kilku klubów z Premier League, Francji, a także Azji. „The Serbian Killer”, okrzyknięty tak przez Greków, zasłużył sobie na zainteresowanie ostatnimi dokonaniami. Spekulacjom nie było końca, każdy widział go gdzie indziej. Niespodziewanie wpłynęła oferta z Al-Ittihad na ogromną kwotę i kontrakt życia dla samego zawodnika. 10 milionów euro dla klubu i ok. 25 milionów za cztery i pół letni kontrakt dla zawodnika brzmi nieziemsko, prawda? Tym bardziej pasuje do egzotycznego napastnika, który rozegrał sezon nie z tej ziemi.

Warto wspomnieć, że Legia w ramach 10% następnej sprzedaży zarobiła 810 tysięcy euro (odliczając opłaty) na tej transakcji.

Takich ofert się nie odrzuca?

Odwieczne pytanie trapiące wszechświat – „być czy mieć?” – z pewnością w tamtym momencie musiało dotykać Serba. Co zrobić? Wykazać wolę walki oraz ambicji i przejść do mocniejszej ligi? Czy może poznać smak prawdziwych pieniędzy i wreszcie zacząć odkładać na emeryturę? Te i wiele innych pytań można by zadawać „Serbskiemu Ibrze” przez długi czas, ale jedno jest pewne – to nie była łatwa decyzja. Od zawsze marzący o grze w wielkiej lidze w tamtym momencie kierował się nie tylko marzeniami. Zapewne ogromne liczby zrobiły na nim spore wrażenie. Ostatecznie wybrał Al-Ittihad w Arabii Saudyjskiej.

Wielu z pewnością zarzuci mu chciwość, brak ambicji za przejście do aktualnie przedostatniej drużyny ligi arabskiej lub oskarży go o piłkarską emeryturę zbyt wcześnie. Być może to prawda. Jednakże musimy pamiętać, że każdy z nas szuka dla siebie najlepszej opcji i jest tylko człowiekiem. Będąc piłkarzem tego pokroju, decyzja jest tym bardziej trudna, gdyż złota forma może już się nie powtórzyć, a taka oferta po prostu nie trafić. Z drugiej strony gra dla topowych klubów Europy to spełnienie marzeń dzieciaka z piłkarskiego podwórka. Każda z tych decyzji ma swoje plusy i minusy, ale z pewnością miło oglądałoby się mecze w wykonaniu „Wersji Zlatana 2.0” na boiskach Premier League lub innej topowej europejskiej ligi przez chociaż sezon lub dwa, a na Arabię Saudyjską czy inny piłkarski raj przyszedłby czas. Nowy klub „Prijo” zamieścił Tweeta z powitaniem gracza na lotnisku.

Niejedna europejska gwiazda nie powstydziłaby się takiej reakcji na jej widok. Pod tym względem to strzał w dziesiątkę z jego strony. Ten i wiele innych przykładów pokazuje, że ciężka praca w końcu może przynieść oczekiwane rezultaty i pozwolić wbić się w szczytową formę oraz na swój sposób znaleźć się w piłkarskim raju. Oprócz tego wyraźny jest kontrast pomiędzy celami do spełnienia a finansami. To obraz tego, jak chłopięce marzenia giną w gąszczu materialnych potrzeb.