Hannes Delcroix

Pochodzenie

Urodził się 28 lutego 1999 roku w Grande Hatte, w gminie Petite Rivière de l'Artibonite na Haiti. Jako małe dziecko trafił do Kalmthout w prowincji Antwerpia, mniej niż 20 kilometrów od Antwerpii. Piłkę zaczął kopać w niewielkim FC Horendonck, skąd szybko przeszedł do Royal Antwerp FC, a potem do Beerschotu. Po bankructwie Beerschotu w lipcu 2013 roku dołączył do drużyny U-15 Anderlechtu.

Trener U-15 Stéphane Stassin już wtedy widział w nim piłkarza na pierwszy zespół. Delcroix szybko awansował do U-17, a później do drużyny U-21, gdzie tworzył parę stoperów z Woutem Faesem. W styczniu 2017 roku jako jedyny junior pojechał z pierwszą drużyną na zimowy obóz do La Manga.

Kariera

W seniorskiej drużynie Anderlechtu zadebiutował w sierpniu 2018 roku. Latem 2019 roku został wypożyczony na sezon do RKC Waalwijk. W debiucie w lidze holenderskiej strzelił gola już w 11. minucie meczu z VVV-Venlo, ale RKC przegrało 1:3. Po sezonie wrócił do Anderlechtu.

Po powrocie nie od razu znalazł miejsce w składzie. Przez pierwsze osiem kolejek sezonu 2020/2021 sześciokrotnie nie łapał się do kadry meczowej i był bliski odejścia. Trenera Vincenta Kompany'ego przekonał do siebie ostatecznie 18 października 2020 roku. W listopadzie 2020 roku dostał powołanie do reprezentacji Belgii. W marcu 2021 roku i latem tego samego roku przeszedł dwie operacje kolana. Do gry w lidze wrócił w styczniu 2022 roku, po pięciu miesiącach przerwy.

W sierpniu 2023 roku przeniósł się do Burnley, do Kompany'ego, swojego byłego trenera z Anderlechtu. Podpisał trzyletni kontrakt. W sezonie 2023/2024 zagrał w 15 meczach we wszystkich rozgrywkach, w tym w 12 ligowych. Od kwietnia 2024 roku przeszkadzała mu kontuzja kostki. W styczniu 2025 roku został wypożyczony do Swansea City w Championship do końca sezonu. Trener Luke Williams mówił, że docenia jego wszechstronność i doświadczenie na najwyższym poziomie.

3 stycznia 2026 roku przeszedł do FC Lugano na stałe, z kontraktem do 30 czerwca 2028 roku. Dyrektor sportowy Sebastian Pelzer wskazywał na jego umiejętności techniczne i taktyczne oraz możliwość gry na kilku pozycjach w obronie. 20 września 2026 roku Delcroix strzelił trzy gole w meczu ligowym z Lausanne-Sport (4:0). Gole padły między 35. a 52. minutą: dwa po główkach i jeden po strzale lewą nogą, zawsze po dośrodkowaniach ze stałych fragmentów gry. Był to jego pierwszy hat-trick w karierze. Przed tym meczem w seniorskiej piłce klubowej strzelił cztery gole.

Styl gry

Jako junior Anderlechtu opisywano go jako spokojnego i szybkiego lewonożnego stopera, mocnego w pojedynkach na ziemi i w powietrzu dzięki dobremu wyskokowi. Świetnie czuł się technicznie, dobrze czytał grę i grał dobrze obiema nogami, dzięki czemu jako pierwszy rozgrywający w zespole wyprowadzał piłkę, także podaniem. Dobry skok pozwalał mu kilka razy strzelić gola głową.

W seniorskiej piłce grał w obronie trójką i czwórką, oprócz środka obrony także jako lewy obrońca. Był spokojny, pewny w pojedynkach i czysto wyprowadzał piłkę.

Reprezentacja

W młodzieżowych reprezentacjach Belgii grał od kategorii U-15. W 2016 roku był w drużynie U-17, która doszła do ćwierćfinału mistrzostw Europy. Z Zinho Vanheusdenem stworzył parę środkowych obrońców, która w siedmiu meczach straciła dwa gole.

11 listopada 2020 roku zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Belgii. W towarzyskim meczu ze Szwajcarią (2:1) wszedł na boisko w 58. minucie za Jana Vertonghena. Był to jego jedyny występ w kadrze Roberta Martíneza, a debiutowali wtedy także Lukebakio i De Ketelaere.

We wrześniu 2025 roku selekcjoner Haiti Sébastien Migné powołał go na październikowe mecze eliminacji mistrzostw świata z Nikaraguą i Hondurasem. Towarzyski mecz z Belgią nie przeszkodził w zmianie reprezentacji. Haiti awansowało na mundial po raz pierwszy od 1974 roku. W czerwcu 2026 roku Delcroix rozegrał wszystkie minuty trzech meczów grupowych, ze Szkocją, Brazylią (0:3) i Marokiem (2:4). Haiti przegrało wszystkie i odpadło po fazie grupowej.