
Bramkarz szybki na linii i spokojny pod presją, który pomógł Gruzji dojść do 1/8 finału Euro 2024.
Zaczynał na małych boiskach w Gruzji i przez trzy lata grał w tamtejszej pierwszej lidze. W 2021 roku, mając 20 lat, przeniósł się z Dinama Tbilisi do Valencii CF.
W Hiszpanii musiał odnaleźć się w nowym języku i kulturze. Nie mówił po hiszpańsku ani po angielsku, a pierwszy rok wspominał jako szczególnie trudny. Zrozumiał, że żeby grać, musi się uczyć, dostosować do otoczenia i pracować nad sobą każdego dnia.
W przygotowaniach do sezonu 2021/22 skorzystał na urazach Jaspera Cillessena i Jaume Doménecha, dzięki którym dostał minuty w sparingach. José Manuel Ochotorena pomagał mu pokonać barierę językową przez analizę nagrań jego interwencji i zachowania innych bramkarzy. Na boisku ćwiczyli powtarzane dośrodkowania z bocznych sektorów i grę nogami. W 2022 roku Mamardashvili bronił w finale Pucharu Króla z Betisem, który Valencia przegrała po rzutach karnych.
Transfer do Liverpoolu uzgodnił w sierpniu 2024 roku, ale sezon 2024/25 spędził jeszcze w Valencii. Do Anglii przeniósł się latem 2025 roku. Przed przyjęciem oferty rozmawiał z Ochotoreną, który znał Liverpool z własnej pracy i od razu zachęcił go do podpisania umowy. Mamardashvili pamiętał z dzieciństwa bramkarzy tego klubu: Jerzego Dudka i Pepe Reinę. W nowym zespole chciał uczyć się od Alissona Beckera.
Przy dużym wzroście jest szybki na linii bramkowej. Zachowuje spokój, którym pomaga dodać pewności obrońcom. Ma dobry refleks i potrafi szybko zejść do nisko lecącej piłki.
Willy Sagnol dał mu debiut w reprezentacji Gruzji we wrześniu 2021 roku. Na Euro 2024 zagrał we wszystkich czterech meczach drużyny, która doszła do 1/8 finału. 22 czerwca w Hamburgu wielokrotnie zatrzymywał Czechów, a Gruzja zremisowała 1:1. Panel obserwatorów technicznych UEFA wybrał go piłkarzem tego spotkania, doceniając interwencje oraz zachowany spokój i pewność siebie.
360
z 450 możliwych
1
0
0,0 na mecz
7,8
Łącznie · Na 90 min





