W 1930 roku w Austrii, powstał zespół, którego jakość i rozmach wywołały uzasadniony szok w całej Europie. Ojcem tej drużyny zwanej Wunderteamem, czyli „drużyną marzeń”, która często wymieniana jest w jednym gronie ze złotą, węgierską jedenastką lat 50. i Brazylią z roku 1970, był Hugo Meisl.
Hugo Meisl przyszedł na świat 16 października 1881 w zamożnej, żydowskiej rodzinie. Jego młodszy brat Willy był uznanym dziennikarzem, lecz Hugo nigdy nie myślał, by pójść podobną drogą.Po przeprowadzce do Wiednia, młody Meisl, podobnie jak swój ojciec rozpoczął pracę jako urzędnik bankowy, jednak bliżej było mu do futbolu niż do obliczeń i papierkowej roboty. Pracownik banku, dzięki swojej wiedzy na temat piłki został działaczem, a z czasem sekretarzem generalnym Austriackiego Związku Piłki Nożnej. To właśnie od tego czasu Meisl wkroczył do świata sportu i podejmuje się działań na rzecz rozbudowy infrastruktury sportowej w Austrii. Wkrótce jego działania wykraczają na teren całej Europy, gdzie Meisl był siłą napędową tworzenia zawodowej piłki nożnej. Skutkiem tego było powstanie Pucharu Mitropa, który śmiało można uznać za protoplastę Europejskiego Pucharu Mistrzów. Meisl ma także na swoim koncie karierę sędziowską. W 1908 roku zaliczył na swoim koncie pierwszy sędziowany mecz pomiędzy Anglią i Węgrami. Poza tym był rozjemcą w czasie IO w 1912 w Sztokholmie. Dzięki aktywności w futbolowym światku, Meisl zyskał wiele znajomości. Jego przyjaźń ze słynnymi szkoleniowcami Herbertem Chapmanem i Vittorio Pozzo, zapewne miała duży wpływ na piłkarską wizję Austriaka.
Wunderteam (fot. bbc.co.uk)
W końcu w dniu 22 grudnia 1912 roku, Hugo Meisl zadebiutował w roli trenera alpejskiej republiki, mając zaledwie 31 lat. Debiut okazał się udany, bowiem drużyna pod jego wodzą pokonała w Genui kadrę Włoch 3:1. Jak powszechnie wiadomo dwa lata później wybuchła I Wojna Światowa, a co za tym idzie Meisl nie mógł opiekować się kadrą. Pałeczkę przejął Heinrich Retschury, ale były szkoleniowiec pozostawał w bliskim kontakcie ze swoim następcą. Po zakończeniu wojny, Meisl powrócił do pracy z austriacką kadrą.
Wówczas rozpoczął się złoty okres dla austriackiej piłki. Meisl nadal dążył do profesjonalizacji futbolu, wskutek czego w 1924 wprowadzono zawodowstwo w Austrii, a jego pozycja sekretarza generalnego odegrała istotną rolę w budowie silnej drużyny narodowej. Jego dobry znajomy, Jimmy Hogan jest człowiekiem, któremu zawdzięczamy wprowadzenie tzw. „szkockiego stylu”, który rozpowszechnił się nie tylko w Austrii, ale i w całej Europie. Szczególnie widać to na przykładzie właśnie Wunderteamu oraz słynnej drużyny węgierskiej z lat 50. – obie reprezentacje prezentowały wybitne wyszkolenie techniczne oraz doskonałą umiejętność gry krótkimi podaniami.
Wunderteam, uważany jest przez wielu za najlepszy europejski zespół lat 30. XIX wieku. Zwycięstwo 2:1 nad Czechosłowacją, odniesione 12 kwietnia 1931 roku, zapoczątkowało serię 14 spotkań bez porażki, składającą się z jedenastu zwycięstw i trzech remisów.
Drużyna Meisla dosłownie niszczyła,każdego napotkanego na swojej drodze rywala. Wymienić można tutaj chociażby wygrane z Niemcami 6:0 w Berlinie i 5:0 w Wiedniu. Jednak za kulminacyjny moment uznać należy wygraną nad Szkocją 5:0, do której doszło miesiąc po wiktorii nad Czechosłowacją. Była to pierwsza porażka Szkotów w historii pojedynków poza Wyspami Brytyjskimi. Austriacy upokarzali także innych rywali, jak chociażby Węgrów wygrywając 8:2 czy Szwajcarię deklasując ją 8:1 w Bazylei. Doskonała seria znalazła swój koniec 7 grudnia 1932 roku, kiedy to jedenastka Meisla pojechała do Londyny, aby zmierzyć się z reprezentacją Anglii. Wyspiarze wygrali tamten pojedynek 4:3.
Człowiek z papieru
Doskonałe wyniki reprezentacji to oczywiście nie tylko zasługa Meisla, lecz także i piłkarzy. Szczególnie jeden z nich zapisał się na kartach historii, jako jeden z najlepszych zawodników na świecie w tamtym okresie. Chodzi tu oczywiście o człowieka z papieru, a więc Matthiasa Sindelara, który swój przydomek zawdzięcza delikatnej i bardzo szczupłej budowie ciała. Do austriackiego napastnika przylgnął także inny pseudonim. Nazywano go Mozartem futbolu, ze względu na wirtuozerię jaką prezentował na boisku.
Jak większość wybitnych piłkarzy, Sindelar nie miał łatwo w młodości. Pochodził z biednej rodziny, a swoją przygodę z piłką rozpoczynał na ulicach Wiednia. Gdy ukończył 15 lat, młody Matthias dołączył do miejscowego klubiku o nazwie Hertha, skąd po kilku latach trafił do słynnej Austrii. Tam poczuł smak zwycięstwa, bowiem wraz z kolegami z drużyny zdobył krajowe mistrzostwo oraz kilkakrotnie krajowy puchar.
Z czasem nadszedł czas debiutu w kadrze, gdzie jego licznik bramek zatrzymał się na 27 trafieniach w 44 meczach.
Pod koniec swojego życia Sindelar odmówił gry w niemieckiej kadrze, po tym jak dokonano przyłączenia Austrii do Niemiec. Zginął 29 stycznia 1939 roku, a za powód śmierci podaje się zatrucie tlenkiem węgla. Jednak po dziś dzień sprawa śmierci, największej gwiazdy Wunderteamu zostaje zagadką.
Mundial i koniec drużyny marzeń
Wunderteam (fot. web-log.nl)
Dni chwały dla Austriaków miały przyjść na MŚ 1934 w sąsiednich Włoszech. Choć gracze ze słonecznej Italii, od kilku lat również prezentowali wysoki poziom, to Wunderteam był uznawany za faworyta turnieju. Szansę na sukces wzrosły w przededniu rozpoczęcia drugiego Mundialu w historii. Wówczas podopieczni Meisla pokonali gospodarzy 4:2 na Stadio Mussolini w Turynie.
Początek nie należał jednak do udanych. Austriacy dopiero po dogrywce pokonali Francuzów 3:2, dzięki trafieniom Sindelara, Schalla i Bicana. Już wówczas zauważyć było można, że w maszynie Meisla zaczęło się coś psuć. Kolejne spotkanie z Węgrami zakończyło się zwycięstwem 2:1, tylko i wyłącznie dzięki nieudolności strzeleckiej Madziarów, którzy przeważali na boisku.
W półfinale na słabnący Wunderteam, czekali Włosi. Ciężkie warunki i zły stan murawy uniemożliwiły Austriakom swoją ulubioną grę po ziemi, co skrzętnie wykorzystali podopieczni Vittorio Pozzo wygrywając 1:0. Co ciekawe, rozgoryczony Meisl, po tym spotkaniu na zawsze zerwał swoją przyjaźń z włoskim trenerem…
Rozbici Austriacy, ponieśli porażkę w meczu o trzecie miejsce przegrywając z Niemcami 3:2. Może rezultat wyglądałby inaczej, gdyby na boisku w tym dniu pojawili się Sindelar i Schall, lecz w ich miejsce zagrali Horvath i Braun.
Ostatnie akordy dobrej gry wielkiego austriackiego zespołu to Igrzyska Olimpijskie w 1936 w Berlinie. W turnieju piłkarskim, podopiecznym Meisla udało dojść się do finału, gdzie czekali na nich… Włosi, a spotkanie miało być rewanżem za półfinał Mundialu. Tak się jednak nie stało i Austriacy znów musieli przełknąć gorycz porażki oraz zadowolić się srebrnym medalem.
Niespełna rok później, Meisl po raz ostatni zasiadł na ławce trenerskiej. Jego zespół sprawił mu zwycięstwo na pożegnanie, wygrywając z Francją 2:1. Zaledwie kilka tygodni później, Hugo Meisl zmarł w wieku 55 lat na atak serca, a po zaanektowaniu Austrii przez Niemcy, Wunderteam oficjalnie przestał istnieć.
W 1930 roku w Austrii, powstał zespół, którego jakość i rozmach wywołały uzasadniony szok w całej Europie. Ojcem tej drużyny zwanej Wunderteamem, czyli „drużyną marzeń”, która często wymieniana jest w jednym gronie ze złotą, węgierską jedenastką lat 50. i Brazylią z roku 1970, był Hugo Meisl.
Hugo Meisl przyszedł na świat 16 października 1881 w zamożnej, żydowskiej rodzinie. Jego młodszy brat Willy był uznanym dziennikarzem, lecz Hugo nigdy nie myślał, by pójść podobną drogą.Po przeprowadzce do Wiednia, młody Meisl, podobnie jak swój ojciec rozpoczął pracę jako urzędnik bankowy, jednak bliżej było mu do futbolu niż do obliczeń i papierkowej roboty. Pracownik banku, dzięki swojej wiedzy na temat piłki został działaczem, a z czasem sekretarzem generalnym Austriackiego Związku Piłki Nożnej. To właśnie od tego czasu Meisl wkroczył do świata sportu i podejmuje się działań na rzecz rozbudowy infrastruktury sportowej w Austrii. Wkrótce jego działania wykraczają na teren całej Europy, gdzie Meisl był siłą napędową tworzenia zawodowej piłki nożnej. Skutkiem tego było powstanie Pucharu Mitropa, który śmiało można uznać za protoplastę Europejskiego Pucharu Mistrzów. Meisl ma także na swoim koncie karierę sędziowską. W 1908 roku zaliczył na swoim koncie pierwszy sędziowany mecz pomiędzy Anglią i Węgrami. Poza tym był rozjemcą w czasie IO w 1912 w Sztokholmie. Dzięki aktywności w futbolowym światku, Meisl zyskał wiele znajomości. Jego przyjaźń ze słynnymi szkoleniowcami Herbertem Chapmanem i Vittorio Pozzo, zapewne miała duży wpływ na piłkarską wizję Austriaka.
Wunderteam (fot. bbc.co.uk)
W końcu w dniu 22 grudnia 1912 roku, Hugo Meisl zadebiutował w roli trenera alpejskiej republiki, mając zaledwie 31 lat. Debiut okazał się udany, bowiem drużyna pod jego wodzą pokonała w Genui kadrę Włoch 3:1. Jak powszechnie wiadomo dwa lata później wybuchła I Wojna Światowa, a co za tym idzie Meisl nie mógł opiekować się kadrą. Pałeczkę przejął Heinrich Retschury, ale były szkoleniowiec pozostawał w bliskim kontakcie ze swoim następcą. Po zakończeniu wojny, Meisl powrócił do pracy z austriacką kadrą.
Wówczas rozpoczął się złoty okres dla austriackiej piłki. Meisl nadal dążył do profesjonalizacji futbolu, wskutek czego w 1924 wprowadzono zawodowstwo w Austrii, a jego pozycja sekretarza generalnego odegrała istotną rolę w budowie silnej drużyny narodowej. Jego dobry znajomy, Jimmy Hogan jest człowiekiem, któremu zawdzięczamy wprowadzenie tzw. „szkockiego stylu”, który rozpowszechnił się nie tylko w Austrii, ale i w całej Europie. Szczególnie widać to na przykładzie właśnie Wunderteamu oraz słynnej drużyny węgierskiej z lat 50. – obie reprezentacje prezentowały wybitne wyszkolenie techniczne oraz doskonałą umiejętność gry krótkimi podaniami.
Wunderteam, uważany jest przez wielu za najlepszy europejski zespół lat 30. XIX wieku. Zwycięstwo 2:1 nad Czechosłowacją, odniesione 12 kwietnia 1931 roku, zapoczątkowało serię 14 spotkań bez porażki, składającą się z jedenastu zwycięstw i trzech remisów.
Drużyna Meisla dosłownie niszczyła,każdego napotkanego na swojej drodze rywala. Wymienić można tutaj chociażby wygrane z Niemcami 6:0 w Berlinie i 5:0 w Wiedniu. Jednak za kulminacyjny moment uznać należy wygraną nad Szkocją 5:0, do której doszło miesiąc po wiktorii nad Czechosłowacją. Była to pierwsza porażka Szkotów w historii pojedynków poza Wyspami Brytyjskimi. Austriacy upokarzali także innych rywali, jak chociażby Węgrów wygrywając 8:2 czy Szwajcarię deklasując ją 8:1 w Bazylei. Doskonała seria znalazła swój koniec 7 grudnia 1932 roku, kiedy to jedenastka Meisla pojechała do Londyny, aby zmierzyć się z reprezentacją Anglii. Wyspiarze wygrali tamten pojedynek 4:3.
Człowiek z papieru
Doskonałe wyniki reprezentacji to oczywiście nie tylko zasługa Meisla, lecz także i piłkarzy. Szczególnie jeden z nich zapisał się na kartach historii, jako jeden z najlepszych zawodników na świecie w tamtym okresie. Chodzi tu oczywiście o człowieka z papieru, a więc Matthiasa Sindelara, który swój przydomek zawdzięcza delikatnej i bardzo szczupłej budowie ciała. Do austriackiego napastnika przylgnął także inny pseudonim. Nazywano go Mozartem futbolu, ze względu na wirtuozerię jaką prezentował na boisku.
Jak większość wybitnych piłkarzy, Sindelar nie miał łatwo w młodości. Pochodził z biednej rodziny, a swoją przygodę z piłką rozpoczynał na ulicach Wiednia. Gdy ukończył 15 lat, młody Matthias dołączył do miejscowego klubiku o nazwie Hertha, skąd po kilku latach trafił do słynnej Austrii. Tam poczuł smak zwycięstwa, bowiem wraz z kolegami z drużyny zdobył krajowe mistrzostwo oraz kilkakrotnie krajowy puchar.
Z czasem nadszedł czas debiutu w kadrze, gdzie jego licznik bramek zatrzymał się na 27 trafieniach w 44 meczach.
Pod koniec swojego życia Sindelar odmówił gry w niemieckiej kadrze, po tym jak dokonano przyłączenia Austrii do Niemiec. Zginął 29 stycznia 1939 roku, a za powód śmierci podaje się zatrucie tlenkiem węgla. Jednak po dziś dzień sprawa śmierci, największej gwiazdy Wunderteamu zostaje zagadką.
Mundial i koniec drużyny marzeń
Wunderteam (fot. web-log.nl)
Dni chwały dla Austriaków miały przyjść na MŚ 1934 w sąsiednich Włoszech. Choć gracze ze słonecznej Italii, od kilku lat również prezentowali wysoki poziom, to Wunderteam był uznawany za faworyta turnieju. Szansę na sukces wzrosły w przededniu rozpoczęcia drugiego Mundialu w historii. Wówczas podopieczni Meisla pokonali gospodarzy 4:2 na Stadio Mussolini w Turynie.
Początek nie należał jednak do udanych. Austriacy dopiero po dogrywce pokonali Francuzów 3:2, dzięki trafieniom Sindelara, Schalla i Bicana. Już wówczas zauważyć było można, że w maszynie Meisla zaczęło się coś psuć. Kolejne spotkanie z Węgrami zakończyło się zwycięstwem 2:1, tylko i wyłącznie dzięki nieudolności strzeleckiej Madziarów, którzy przeważali na boisku.
W półfinale na słabnący Wunderteam, czekali Włosi. Ciężkie warunki i zły stan murawy uniemożliwiły Austriakom swoją ulubioną grę po ziemi, co skrzętnie wykorzystali podopieczni Vittorio Pozzo wygrywając 1:0. Co ciekawe, rozgoryczony Meisl, po tym spotkaniu na zawsze zerwał swoją przyjaźń z włoskim trenerem…
Rozbici Austriacy, ponieśli porażkę w meczu o trzecie miejsce przegrywając z Niemcami 3:2. Może rezultat wyglądałby inaczej, gdyby na boisku w tym dniu pojawili się Sindelar i Schall, lecz w ich miejsce zagrali Horvath i Braun.
Ostatnie akordy dobrej gry wielkiego austriackiego zespołu to Igrzyska Olimpijskie w 1936 w Berlinie. W turnieju piłkarskim, podopiecznym Meisla udało dojść się do finału, gdzie czekali na nich… Włosi, a spotkanie miało być rewanżem za półfinał Mundialu. Tak się jednak nie stało i Austriacy znów musieli przełknąć gorycz porażki oraz zadowolić się srebrnym medalem.
Niespełna rok później, Meisl po raz ostatni zasiadł na ławce trenerskiej. Jego zespół sprawił mu zwycięstwo na pożegnanie, wygrywając z Francją 2:1. Zaledwie kilka tygodni później, Hugo Meisl zmarł w wieku 55 lat na atak serca, a po zaanektowaniu Austrii przez Niemcy, Wunderteam oficjalnie przestał istnieć.
Komentarze1
G
gretzki99
„W końcu w dniu 22 grudnia 1912 roku, Hugo Meisl zadebiutował w roli trenera alpejskiej republiki, mając zaledwie 31 lat.”
Tutaj poprawcie – w 1912 Austria nie była alpejską republiką. :)
A poza tym spoko, pozdrawiam!