
Lewonożny pomocnik, który w 2025 roku jako 17-latek zadebiutował w reprezentacji Argentyny i przeszedł z River Plate do Realu.
Urodził się 14 sierpnia 2007 roku w Azul w prowincji Buenos Aires. W rodzinnym mieście trenował piłkę i tenis, a w krajowym rankingu tenisistów do lat 12 był w pierwszej piątce. W 2015 roku na testach wypatrzyli go trenerzy młodzieży River Plate. Przekonanie go do wyjazdu do Buenos Aires zajęło klubowi cztery lata, bo nie był pewien, że chce wybrać futbol. W 2019 roku dołączył do akademii River Plate i przeszedł przez kolejne szczeble szkolenia.
Do pierwszej drużyny River dołączył na przedsezonowe zgrupowanie w 2024 roku, kiedy trenerem był Martín Demichelis. Debiut w lidze zaliczył 28 stycznia 2024 roku w meczu z Argentinos Juniors, wchodząc za Facundo Colidio. Miał 16 lat, pięć miesięcy i 14 dni, więc był trzecim najmłodszym piłkarzem w historii klubu, który zadebiutował w Primera División.
27 kwietnia 2025 roku w wygranym 2:1 Superclásico z Boca Juniors strzelił w 25. minucie gola z rzutu wolnego z około 28 metrów, w lewy górny róg bramki Agustína Marchesína. Miał wtedy 17 lat i 256 dni i był najmłodszym strzelcem River w tych derbach, a drugim w ogóle po Abelu Alvesie z Boca z 1975 roku. Przed meczem rozmawiał z Gonzalo Martínezem, który radził mu, żeby nie dawał się ponieść emocjom z zewnątrz i skupił się na meczu.
13 czerwca 2025 roku Real Madryt ogłosił jego transfer. Sześcioletnia umowa zaczęła się 14 sierpnia, w dniu jego osiemnastych urodzin. Debiutował w Realu 19 sierpnia 2025 roku w wygranym 1:0 meczu z Osasuną.
Xabi Alonso dał mu dużo miejsca na początku: wystąpił w pierwszym składzie w czterech z pierwszych sześciu meczów La Ligi i w dwóch pierwszych meczach Ligi Mistrzów. Został wtedy czwartym najmłodszym strzelcem w historii Realu i pobił rekord Endricka jako najmłodszy piłkarz klubu w pierwszym składzie w europejskich pucharach. Później spadek formy i uraz pachwiny z listopada 2025 roku odsunęły go do rezerwy. Alonso odszedł w połowie stycznia 2026 roku, a gdy drużynę przejął Álvaro Arbeloa, Mastantuono mówił, że nowy trener dał mu zaufanie i pozwolił grać swobodniej. Real nie zdobył w sezonie 2025/2026 żadnego trofeum.
7 sierpnia 2026 roku Fiorentina ogłosiła jego wypożyczenie z Realu na sezon 2026/2027, do 30 czerwca 2027 roku. Mastantuono mówił na pierwszej konferencji, że Fiorentina przedstawiła mu bardzo interesujące plany i że dla jego rozwoju ważne było trafienie do takiego klubu. Dodał, że chce wrócić do swojej najlepszej gry.
W barwach Fiorentiny zadebiutował 14 sierpnia 2026 roku, w dniu 19. urodzin, w meczu Pucharu Włoch z Benevento, wchodząc na boisko w 58. minucie. Pierwszego gola w Serie A strzelił 11 września 2026 roku w meczu z Venezią. W 29. i 30. minucie dwukrotnie przejął piłkę po prawej stronie i lewą nogą trafił zza pola karnego, a w 84. minucie zdobył trzeciego gola.
To lewonożny ofensywny pomocnik, klasyczny rozgrywający za napastnikami, który technicznie i taktycznie potrafi poruszać się na kilku pozycjach w ataku. W młodości wyróżniały go drybling i mocny strzał. Real cenił jego intensywność i fizyczne zaangażowanie. Sam mówił, że zagra wszędzie tam, gdzie potrzebuje go drużyna, ale najlepiej czuje się w ofensywnych strefach.
W styczniu i lutym 2025 roku był w kadrze Argentyny do lat 20 na młodzieżowych mistrzostwach Ameryki Południowej w Wenezueli. Argentyna awansowała na mistrzostwa świata, a turniej wygrała Brazylia.
W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 5 czerwca 2025 roku w wygranym 1:0 meczu eliminacji mistrzostw świata z Chile, wchodząc w 84. minucie za Thiago Almadę. Miał 17 lat, dziewięć miesięcy i 22 dni, więc był wtedy najmłodszym piłkarzem w historii Argentyny, który zagrał w oficjalnym meczu, i wyprzedził Alejandro Garnacho. Później na mundial 2026 nie został powołany. Selekcjoner Lionel Scaloni zostawił go poza 26-osobową kadrą, choć uważał go za jedną z wielkich nadziei na przyszłość.
We wrześniu 2026 roku wrócił do kadry na mecze towarzyskie. 6 października w Buenos Aires wszedł z ławki w drugiej połowie pożegnalnego meczu Lionela Messiego z Beninem, wygranego przez Argentynę 3:0.
3
co 204 minut
0
7,1
Minuty w sezonie
611′8 z 8 meczów