Faworyci igrzysk: Brytyjczycy

Droga do awansu

W przeciwieństwie do pozostałych ekip Wielka Brytania nie musiała toczyć boju, by awansować do igrzysk olimpijskich. Gospodarzowi turnieju przysługuje bowiem prawo kwalifikacji bez konieczności rozgrywania spotkań eliminacyjnych. Pewnym wyznacznikiem tego, w jakiej dyspozycji mogą być podopieczni Pearce’a, jest ubiegłoroczny turniej młodzieżowych mistrzostw Europy. To na tej właśnie imprezie możliwość uczestnictwa wywalczyli sobie Hiszpanie, którzy zresztą wygrali całą imprezę i sięgnęli po tytuł najlepszej drużyny Starego Kontynentu. Jeśli uznamy, że wspomniane mistrzostwa faktycznie mogą być miernikiem możliwości, to dumni Brytyjczycy powinni zacząć nerwowo obgryzać paznokcie. Na turnieju ich reprezentanci nie dość, że nie wyszli z grupy, zajmując trzecią lokatę, to jeszcze nie wygrali żadnego spotkania i wyprzedzili jedynie słabiutką Ukrainę. To już jednak historia, którą nikt szczególnie nie zaprząta sobie głowy. Przed nami nowe rozdanie i wiadomo, że brytyjscy zawodnicy na swoim terenie zrobią wszystko, by w glorii chwały odnieść zwycięstwo i po latach niepowodzeń odzyskać utraconą renomę. Tylko czy to wystarczy?

Kadra na igrzyska

Niezła – tak, najogólniej rzecz ujmując, można by określić kadrę, która pod wodzą Stuarta Pearce’a będzie toczyć olimpijskie boje. Materiał ludzki, którym przyszło dysponować 50-letniemu trenerowi, to mieszanka piłkarzy obiecujących z wielkim potencjałem i trzech ligowych wyjadaczy, którzy w Premier League mają swoją niepodważalną markę. Ale po kolei. 18-osobowa kadra składać się będzie z trzynastu Anglików i pięciu Walijczyków i sam Pearce ujawnił, że wybór poszczególnych piłkarzy nie należał do najprostszych. – To nie było łatwe zadanie, aby sfinalizować skład mojej drużyny. Wzrost konkurencji spowodował, że wybór ostatecznej kadry był naprawdę trudny. Uważam, że podjąłem najlepszą możliwą decyzję – uzasadnił trener.

– Wyboru dokonałem, nie patrząc na nazwiska i sprzedaż biletów, tylko na umiejętności piłkarskie – dodał, zapytany o brak powołania dla legendy angielskiej piłki, Davida Beckhama.

No właśnie, Beckham. Jeszcze piłkarz czy już tylko model odcinający kupony od swej bogatej kariery? Spór o to w brytyjskich mediach trwał w najlepsze, a opinie kolejnych futbolowych ekspertów zalewały wydania wieczornych informacji. Ostatecznie Pearce pozostał nieugięty. – Byłbym zaszczycony, gdybym mógł wziąć udział w turnieju. Naturalnie, że jestem rozczarowany. Każdy wie, jak wiele znaczy dla mnie gra dla własnej ojczyzny – stwierdził rozżalony Beckham, a Pearce w ramach pocieszenia umieścił byłego piłkarza Manchesteru United na pierwszym miejscu listy rezerwowej. To oznacza, że drzwi olimpiady nie zostały przed Beckhamem ostatecznie zamknięte, ale warunkiem ewentualnego uczestnictwa jest uraz wykluczający z imprezy któregoś z trójki starszych zawodników: Richardsa, Bellamy’ego lub Giggsa, który niczym brytyjski Napoleon ma poprowadzić armię młokosów do historycznego tryumfu. Kim zatem przyjdzie mu dyrygować?

Oto pełne zestawienie kadry:

Bramkarze: Jack Butland (Birmingham City), Jason Steele (Middlesbrough)
Obrońcy: Ryan Bertrand (Chelsea), Steven Caulker (Tottenham), Jack Cork (Southampton), Craig Dawson (West Bromwich Albion), Micah Richards (Manchester City), Neil Taylor (Swansea City), James Tomkins (West Ham United)
Pomocnicy: Joe Allen (Swansea City), Tom Cleverley, Ryan Giggs (obaj Manchester United), Aaron Ramsey (Arsenal), Danny Rose (Tottenham), Scott Sinclair (Swansea City)
Napastnicy: Craig Bellamy (Liverpool), Marvin Sordell (Bolton Wanderers), Daniel Sturridge (Chelsea)

Warto jednak nadmienić, że niepewny jest udział Daniela Sturridge’a, który nabawił się groźnej infekcji wirusowej, i dopiero najbliższe dni pokażą, czy zawodnik Chelsea będzie do dyspozycji trenera. Reszta piłkarzy nie narzeka na urazy.

Prognozy

No cóż, nie ma co ukrywać. Brytyjczycy nie stoją w szeregu głównych kandydatów do złota na igrzyskach olimpijskich, co nie oznacza, że nie mają na nie żadnych szans. Wydaje się, że większą siłą i potencjałem w tym momencie dysponują Hiszpanie i Brazylijczycy, ale kluczową rolę może odegrać mobilizacja, a ta w zespole Pearce’a będzie z całą pewnością gigantyczna. Na swoim podwórku siłą rzeczy Brytyjczycy będą zobligowani do maksymalnego zaangażowania w każdym spotkaniu, a dodatkowo będą niesieni dopingiem własnej publiczności, mogą więc wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności. W czym jeszcze można upatrywać argumentów po stronie Wielkiej Brytanii? W ewentualnej słabości rywali. W tym, że obżarci sukcesami Hiszpanie, którzy ostatnimi czasy wygrywają wszystko i wszędzie, w końcu poluzują piłkarskie zawory i potkną się po drodze, przekonani o własnej (bezdyskusyjnej) wielkości.

Albo w tym, że raz jeszcze da o sobie znać temperament Brazylijczyków, którzy od dawna nie stanowią już takiego hegemona, jakim byli jeszcze na początku XXI wieku. To wszystko jednak dywagacje, które zweryfikuje boisko, natomiast pewne jest, że brak jakiegokolwiek medalu będzie dla Brytyjczyków olbrzymim rozczarowaniem. Chociaż, jeśli popatrzymy na osiągnięcia angielskiej reprezentacji na dużych turniejach w ostatnich dziesięcioleciach, gorycz porażki dla kibiców znad Tamizy winna być już tradycją, tak samo jak – nie przymierzając – angielska herbatka. Może więc lepiej od razu zaparzyć sobie kilka kubków?

Igrzyska Olimpijskie Wielka Brytania U-23 (Under 23)