Fabian Kvam

Pochodzenie

Urodził się 18 października 2005 roku w Tromsø na północy Norwegii i tam się wychował. Grał w IF Fløya i w akademii Tromsø IL, ale w pierwszym zespole Tromsø nie przebił się. Wyjechał na południe kraju do Mjøndalen IF, gdzie po raz pierwszy mieszkał z dala od rodziny. Mówił, że było to trudne, ale wiele się wtedy nauczył. Mówił też, że kibicuje Liverpoolowi i wzoruje się na Sadio Mané, grającym na tej samej pozycji.

Kariera

W Mjøndalen występował na drugim poziomie rozgrywek w Norwegii. W kalendarzowym 2025 roku zagrał tam w 28 meczach ligowych, strzelił trzy gole i zanotował cztery asysty. 21 stycznia 2026 roku jako wolny zawodnik przeszedł do SC Cambuur, które było wtedy wiceliderem drugiej ligi holenderskiej. Podpisał kontrakt na dwa i pół sezonu. Dyrektor techniczny Lars Lambooij porównał jego profil do Oscara Sjöstranda, najlepszego strzelca zespołu: Kvam jest bardzo szybki, łatwo mija rywali i ma dobrą prawą nogę. Sam mówił, że telefon z Cambuur go zszokował i że ani przez chwilę się nie wahał.

Na szansę w pierwszym zespole czekał do końca marca. Mówił, że po przyjściu w środku sezonu było mu trudno, a trener Henk de Jong zapewniał go, że ją dostanie. Przed 24 marca 2026 roku wchodził z ławki tylko raz i nie zagrał w pierwszej drużynie więcej niż dziesięć minut. Tego dnia Cambuur zapewniło sobie awans do Eredivisie, wygrywając 4:2 w Emmen. Po bramce Ichema Ferraha Kvam w kilka minut strzelił dwa gole: pierwszego głową po dośrodkowaniu Tomása Galveza, drugiego po indywidualnej akcji. Wcześniej nigdy nie trafił do siatki głową. Po niecałych 25 minutach było 0:3, a on mówił później, że prawie nie może uwierzyć, że to była jego szansa.

W Eredivisie pierwszego gola zdobył 19 września 2026 roku w wyjazdowym meczu z ADO Den Haag. Strzelił otwierającą bramkę, ale po przerwie gospodarze wyrównali i spotkanie skończyło się remisem 1:1.

Styl gry

Najczęściej gra jako napastnik i potrafi występować na kilku pozycjach z przodu, także po obu skrzydłach. Trener de Jong opisał go jako spokojnego piłkarza, który łatwo mija przeciwnika, jest wysoki i szybki, co uznał za wyjątkowe połączenie.