Po sukcesach na Euro 2008 i dwa lata temu na boiskach RPA Hiszpanie stoją przed szansą historycznego osiągnięcia. Żadnej bowiem drużynie nie udało się dotychczas wygrać trzech wielkich turniejów z rzędu. Przed podobną szansą równo dziesięć lat temu stała Francja, jednak ekia prowadzona przez Rogera Lemerra szybko zakończyła swoją koreańską przygodę. Hiszpanii blamaż nie grozi, co nie znaczy, że „La Furia Roja” zmiecie swoich rywali tak, jak zrobiła to cztery lata temu na boiskach Austrii i Szwajcarii.
Hiszpanie są w dobrych nastrojach. Przekonująco wygrali wszystkie swoje mecze w tym roku, tracąc w nich jedną bramkę. Klasa rywali była co prawda wątpliwa, ale po niepowodzeniach Realu Madryt i Barcelony w Lidze Mistrzów jedno jest pewne – Hiszpanie będą głodni kontynentalnego sukcesu, a to właśnie piłkarze dwóch wspomnianych klubów w znacznej części tworzą reprezentację.
Selekcja
Największym problemem Vicente del Bosque jest obrona. Puyol został wyeliminowany z turnieju przez kontuzję, której doznał pod koniec sezonu. Dlatego w środku obrony partnerem Pique będzie Sergio Ramos. Zawodnik Realu większą część sezonu spędził na środku defensywy, zastępując Ricardo Carvalho. Jednak brak Puyola oznacza mniejszą komunikację i brak chemii między środkowymi obrońcami. Puyol z Pique tworzą w Barcelonie doskonale zbalansowany duet, w którym jeden z piłkarzy jest silniejszy i lepszy w obronie, a drugi lepszy w rozegraniu.
Umieszczenie Ramosa w środku obrony wymusza na del Bosque ustawienie na prawej obronie Alvaro Arbeloi – piłkarza świetnego w defensywie, ale nie tak dobrego w ataku jak Ramos. To może zaburzyć harmonie linii obrony, z lewej strony bowiem zagra bardzo ofensywnie usposobiony obrońca Valencii, Jordi Alba.
Pomoc jest paradoksalnie największym zmartwieniem del Bosque ze względu na liczbę światowej klasy zawodników. Pewniakami wydają się być jednak Sergio Busquets, Xavi i Xabi Alonso. Iniesta może wystąpić na lewej stronie, podobnie jak Mata. Na prawej flance zagrać mogą natomiast David Silva czy Jesus Navas, a nawet Santi Cazorla.
Brak Davida Villi, który był najskuteczniejszym strzelcem Hiszpanii na mistrzostwach świata dwa lata temu, to poważnym problemem del Bosque. Torres jest bez formy, ale jest też najbardziej ograny na najwyższym poziomie. Llorente może być pierwszym rezerwowym i targetmanem (niżej), a Negredo dżokerem.
Formacja i taktyka
Z całą pewnością formacją będzie 4-2-3-1/4-3-3, w której Xavi operował będzie przed dwójką defensywnych pomocników, Busquetsem i Alonso, wbiegając z głębi pola, tak, jak robi to w klubie. Na skrzydłach możliwych jest kilka wariantów. Pierwszym z nich jest para Mata – Silva, która znakomicie rozwinęła się w Premier League. Ta dwójka jest porcją jeszcze większej kreatywności w przodach, jednak schodząc do środka, zawęża pole gry kolegom. Jest to problem, ponieważ z prawej strony nie ma Ramosa, lecz jest Arbeloa. Tylko z lewej strony gra może zostać poszerzona przez Jordi Albę.
Ponieważ kręgosłupem reprezentacji są zawodnicy Barcelony, Hiszpania będzie dyktowała tempo gry i posiadała piłkę przez większą część meczu. Odbiór następuje natychmiast po stracie: intensywny pressing jest zakładany wysoko na połowie rywala.









