Niecały miesiąc po mistrzostwach Europy rozgrywanych w Polsce i na Ukrainie kibice znowu będą mogli przez dłuższy czas delektować się futbolem na międzynarodowym poziomie. 25 lipca rywalizację w londyńskich igrzyskach olimpijskich rozpocznie bowiem 16 piłkarskich drużyn, którym udało się przebrnąć przez kwalifikacje do jednej z najważniejszych imprez sportowych świata. Jak wyglądały eliminacje do tegorocznej olimpiady? Zapraszamy do lektury.
System kwalifikacji do igrzysk olimpijskich jest nieco skomplikowany. Ponieważ niemożliwe jest zorganizowanie jednych eliminacji dla wszystkich zespołów, na każdym kontynencie droga do awansu wygląda inaczej. Dla porządku przypomnijmy, że piłkarskie kadry olimpijskie składają się z zawodników, którzy nie ukończyli 23. roku życia, i maksymalnie trzech graczy niespełniających tego warunku.
Juan Mata (fot. Skysports.com)
Europa Na Starym Kontynencie finalistów londyńskiego turnieju wyłoniły młodzieżowe mistrzostwa Europy 2011 rozgrywane w Danii. O trzy miejsca rywalizowało siedem ekip – Dania, Białoruś, Czechy, Islandia, Hiszpania, Szwajcaria i Ukraina. W rozgrywkach wzięła udział także Anglia, chociaż akurat Wielka Brytania jako gospodarz IO udział w lipcowo-sierpniowej imprezie miała zagwarantowany. Prowadzona przez Stefana Majewskiego reprezentacja Polski zakończyła zmagania już w fazie grupowej eliminacji do duńskiego czempionatu, zajmując trzecie miejsce w tabeli (za Holandią i Hiszpanią).
Faza grupowa Szczęśliwcy, którym udało się awansować do rozgrywanych na północy Europy zawodów, zostali podzieleni na dwie grupy. W pierwszej prym wiodła Szwajcaria. Specjaliści od zegarków wygrali wszystkie trzy mecze, strzelając sześć goli i nie tracąc żadnego. Drugie miejsce przypadło Białorusi, która pokonała rywali – Islandczyków i Duńczyków – dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. Trzy drużyny zakończyły zmagania w grupie z jednym zwycięstwem i takimi samymi statystykami, więc aby wyłonić drugiego finalistę, trzeba było utworzyć dodatkową tabelę, uwzględniającą tylko pojedynki Białorusi, Islandii i Danii. Najlepsi w tej klasyfikacji okazali się właśnie Białorusini. Na trzeciej lokacie znaleźli się Islandczycy, natomiast na samym końcu uplasowali się gospodarze. W grupie B najlepiej zaprezentowali się Hiszpanie. Zespół z Półwyspu Iberyjskiego wygrał dwa spotkania (z Czechami i Ukraińcami) i podzielił się punktami z synami Albionu. Ostatecznie „La Rojita” wyprzedziła czeską kadrę jednym oczkiem. Trzecie miejsce zajęła reprezentacja Anglii, a czwarte – Ukraina.
Faza pucharowa W półfinałach naprzeciw siebie stanęli Hiszpanie i Białorusini, a także Szwajcarzy i Czesi. Obu starć nie udało się rozstrzygnąć w regulaminowych 90 minutach – potrzebne były dogrywki. Pierwsza rywalizacja zaczęła się niespodziewanie, bo od bramki podopiecznych Jurija Szukanowa. Zwycięskie prowadzenie udało im się utrzymać prawie do końca, w 89. minucie do siatki trafił jednak Adrian. Cios okazał się decydujący, załamana ekipa Białorusi straciła jeszcze dwa gole i odpadła z turnieju. Mecz zakończył się wynikiem 3:1, a na listę strzelców wpisali się Warankau, Adrian Lopez (dwukrotnie) i Jeffren. W drugim półfinale gracze ze Szwajcarii i Czech nie rozpieszczali fanów. Aż do 114. minuty utrzymywał się wynik bezbramkowy – wówczas gola strzelił Mehmedi, zapewniając Szwajcarom awans do finału MME i jednocześnie igrzysk olimpijskich w Londynie. Starcie o trzecie miejsce nie było tym razem tylko walką o nagrodę pocieszenia. Zwycięzca także gwarantował sobie udział w olimpiadzie. Wynik spotkania otworzył – i jednocześnie ustalił – Filipienka, piłkarz Białorusi, dając swojej ekipie wygraną 1:0 z Czechami. Tymczasem w duńskim finale lepsi od Szwajcarów okazali się Hiszpanie. Chłopcy Luisa Milli odnieśli przekonujące zwycięstwo 2:0, a do siatki trafili Ander Herrera i Thiago Alcantara.
Ameryka Południowa W ojczyźnie Pelego i Maradony prawo do gry na igrzyskach olimpijskich zapewniły sobie dwie najlepsze ekipy na mistrzostwach kontynentu do lat 20 rozgrywanych w 2011 roku w Peru. O zwycięstwo rywalizowało dziesięć krajów – Argentyna, Ekwador, Boliwia, Paragwaj, Brazylia, Peru, Chile, Urugwaj, Kolumbia i Wenezuela.
Przebieg turnieju Na początku zespoły podzielono na dwie grupy, trzy najlepsze kadry z każdej z nich kwalifikowały się do dalszej fazy. Triumfatorem grupy A została Argentyna, która kompletując dziesięć punktów, zdeklasowała drugie w tabeli Chile. Trzecie miejsce padło łupem Urugwajczyków, którzy po jednej wygranej i remisie wyprzedzili gospodarzy lepszym bilansem bramkowym. W grupie B najskuteczniejsi byli Brazylijczycy. „Canarinhos”, podobnie jak „Los Albicelestes”, zgromadzili dziesięć punktów, odnosząc trzy zwycięstwa i raz remisując. Za plecami triumfatorów znaleźli się Ekwadorczycy i Kolumbijczycy – ci pierwsi zdobyli siedem punktów, a drudzy pięć. Sześć najlepszych ekip utworzyło kolejną grupę, z której dwie pierwsze awansowały do londyńskiej olimpiady. Po pięciu kolejkach spotkań na czele tabeli sklasyfikowani zostali Brazylijczycy. „Kanarkowi” wygrali cztery mecze i tylko raz przegrali. Na drugiej lokacie uplasowali się gracze z Urugwaju. Co ciekawe, „La Celeste” zakończyła turniej z ujemnym bilansem bramkowym – stało się tak dlatego, że w starciu z Brazylią przegrała aż 0:6.
Azja Na kontynencie azjatyckim aż 35 reprezentacji walczyło w specjalnie zorganizowanym turnieju kwalifikacyjnym. Stawką były trzy bezpośrednie miejsca na olimpiadzie 2012 i jedno, o które trzeba było dodatkowo powalczyć w międzykontynentalnym barażu z czwartą ekipą afrykańskich eliminacji.
Reprezentacja Senegalu (fot. Skysports.com)
Pierwsze dwie rundy Z udziału w pierwszej rundzie zwolniono 13 najlepszych drużyn zrzeszonych w azjatyckiej federacji (w jej skład od jakiegoś czasu wchodzi również Australia). Pozostałe 22 reprezentacje rozegrały 11 dwumeczów, które miały wyłonić 11 triumfatorów. Do drugiej rundy awansowały kadry: Palestyny, Jordanu, Jemenu, Kuwejtu, Malezji, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Indii, Omanu, Turkmenistanu, Iranu i Hong Kongu. Ta faza spotkań wyłoniła kolejnych 12 zwycięzców. Prawo do dalszej gry wywalczyły sobie reprezentacje: Kataru, Iraku, Bahrajnu, Australii, Japonii, Syrii, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Korei Południowej, Uzbekistanu, Arabii Saudyjskiej, Omanu i Malezji.
Runda trzecia i baraże o baraże 12 zwycięzców podzielono na trzy grupy – triumfator każdej z nich miał zagwarantowany udział w igrzyskach olimpijskich, natomiast drużyna z drugiej lokaty awansowała do rundy, która miała wyłonić uczestnika barażu z afrykańską ekipą. Bezpośredni awans do londyńskiego turnieju zagwarantowały sobie: Korea Południowa, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Japonia. W rundzie dogrywkowej zobaczyliśmy Oman, Uzbekistan i Syrię, z których najlepszy okazał się ten pierwszy. Reprezentacja tego średniej wielkości kraju w barażu zmierzyła się ze zwycięzcą afrykańskiego turnieju kwalifikacyjnego. A w Afryce…
Afryka W Afryce finalistów igrzysk olimpijskich wyłoniono w mistrzostwach do lat 23, które odbyły się w 2011 roku. Trzy najlepsze ekipy zapewniły sobie bezpośredni awans, czwarta zmierzyła się w barażu z – co już wiemy – Omanem. Z 39 zespołów, które wzięły udział w eliminacjach, do turnieju zakwalifikowało się siedem – Algieria, Wybrzeże Kości Słoniowej, Egipt, Gabon, Nigeria, Senegal, Republika Południowej Afryki. Do ich grona dołączyli gospodarze, czyli Marokańczycy.
Giovani dos Santos (fot. Skysports.com)
Przebieg turnieju Osiem drużyn podzielono na dwie grupy. Pierwszą dzięki dwóm zwycięstwom i większej liczbie strzelonych goli wygrał Senegal (drugie miejsce zajęło Maroko). W grupie B najlepszy był Egipt, który zdobył sześć punktów. Zaraz za nim uplasowała się ekipa z Gabonu. W 1/2 finału naprzeciw siebie stanęły drużyny Senegalu i Gabonu oraz Egiptu i Maroka. Niespodziewane zwycięstwo Gabonu (1:0) i triumf gospodarza mistrzostw doprowadziły do finału Gabon – Maroko. Niestety dla miejscowych fanów, Marokańczycy musieli uznać wyższość rywala, który zwyciężył 1:0. W meczu o trzecie miejsce czempionatu – a zarazem trzecie miejsce w afrykańskich eliminacjach do olimpiady – górą był Egipt, który ograł Senegal 2:0. 23 kwietnia 2012 roku „Lwy Terangi” stanęły przed ostatnią już szansą na zakwalifikowanie się do igrzysk. Udało się, piłkarze po dwóch bramkach pokonali Oman, dołączając do grona 16 drużyn, które zobaczymy w Londynie.
Ameryka Północna W Ameryce Północnej o dwa miejsca na igrzyskach olimpijskich walczyło osiem podzielonych na dwie grupy ekip – Salwador, Kanada, Stany Zjednoczone, Kuba, Meksyk, Honduras, Panama oraz Trynidad i Tobago.
Przebieg turnieju W grupie A na czele tabeli znalazł się Salwador, który wyprzedził drugą Kanadę dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. Trzecie miejsce z czterema punktami zajęły Stany Zjednoczone, a czwarte – z tylko jednym oczkiem – Kuba. W drugiej grupie żadnych szans rywalom nie dał Meksyk. Ekipa „El Tricolor” pokonała Trynidad i Tobago, Honduras i Panamę, kompletując dziewięć punktów. Sklasyfikowany na drugim miejscu Honduras zgromadził na koncie sześć oczek. W półfinałach decydujących o awansie do olimpiady kibice obejrzeli pojedynki Salwadoru z Hondurasem i Meksyku z Kanadą. Meksykanie wpakowali rywalowi trzy bramki, tracąc tylko jedną, z kolei Honduranie wygrali 3:2 po dogrywce. Dodatkowe 30 minut było także potrzebne, aby rozstrzygnąć finał turnieju. Ostatecznie triumf odnieśli piłkarze z Meksyku, którzy wygrali 2:1.
Oceania W pozbawionej Australii Oceanii prawo gry na igrzyskach mogła wywalczyć tylko jedna ekipa. Bój o ten zaszczyt stoczyło siedem reprezentacji – Samoa Amerykańskie, Fidżi, Nowa Zelandia, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, Tonga i Republika Vanuatu. Cztery utworzyły grupę A, trzy znalazły się w grupie B.
Przebieg turnieju W grupie A najlepsza była ekipa Fidżi, która zakończyła ten etap rywalizacji z dziewięcioma punktami na koncie. Druga lokata przypadła Republice Vanuatu, która była o trzy oczka gorsza. W drugiej grupie dzięki sześciu zdobytym punktom najlepsza okazała się Nowa Zelandia. Do fazy pucharowej awansowała również Papua-Nowa Gwinea (trzy punkty). W pierwszym półfinale reprezentacja Fidżi zwyciężyła 3:0 Papuę-Nową Gwineę, natomiast w drugim triumfowała Nowa Zelandia (wygrana 3:2 z Republiką Vanuatu). Ostateczny sukces w rozgrywkach i awans do igrzysk zagwarantowało Nowozelandczykom jednobramkowe zwycięstwo nad Fidżi. Trzecią lokatę na turnieju zajęła Republika Vanuatu.
25go lipca zaczynaja kobiety a 26go rusza turniej
mezczyzn. Jesli chodzi o mnie to grupa a
(Anglia,Senegal,Urugwaj,Z.E.A.) I grupa b
(Meksyk,Korea pld, Gabon , Szwajcaria) mnie
najbardziej interesuja. Senegal i Gabon to ekipy
ktorym kibicuje. Zastanawiam sie jak spisza sie Ci
starsi zawodnicy , bo Papis Cisse ma zagrac dla
Senegalu a w druzynie Gabonu to P.E. Aubameyang mam
nadzieje ze zagra-choc on 23 lata w czerwcu skonczyl
to zalapie sie jak mlodszy zawodnik jeszcze.
~
~Biker
Cos nie ma chetnych zeby wyrazic swoja opinie na
temat turnieju pilkarskiego w Londynie… Przypomne
ze Pekinie w finale grali swietni Nigeryjczycy z
Argentyna z Messim w skladzie. Oprocz tvp , eurosport
calodobowo bedzie transmitowal igrzyska wiec warto
posledzic turniej pilkarski bedzie.
~I
~szwajcszwajcszwajc inny
Przebieg turnieju
W grupie A na czele tabeli znalazł się Salwador,
który wyprzedził drugą Kanadę dzięki lepszemu
bilansowi bramkowemu. Trzecie miejsce z czterema
punktami zajęły Stany Zjednoczone, a czwarte – z
tylko jednym oczkiem – Kuba. W drugiej grupie
żadnych szans rywalom nie dał Meksyk. Ekipa „El
Tricolor” pokonała Trynidad i Tobago, Honduras i
Panamę, kompletując dziewięć punktów.
Sklasyfikowany na drugim miejscu Honduras zgromadził
na koncie sześć oczek. W półfinałach
decydujących o awansie do olimpiady kibice obejrzeli
pojedynki Salwadoru z Hondurasem i Meksyku z Kanadą.
Meksykanie wpakowali rywalowi trzy bramki, tracąc
tylko jedną, z kolei Honduranie wygrali 3:2 po
dogrywce. Dodatkowe 30 minut było także potrzebne,
aby rozstrzygnąć finał turnieju. Ostatecznie
triumf odnieśli piłkarze z Meksyku, którzy wygrali
2:1.
Dodaj komentarz
Niecały miesiąc po mistrzostwach Europy rozgrywanych w Polsce i na Ukrainie kibice znowu będą mogli przez dłuższy czas delektować się futbolem na międzynarodowym poziomie. 25 lipca rywalizację w londyńskich igrzyskach olimpijskich rozpocznie bowiem 16 piłkarskich drużyn, którym udało się przebrnąć przez kwalifikacje do jednej z najważniejszych imprez sportowych świata. Jak wyglądały eliminacje do tegorocznej olimpiady? Zapraszamy do lektury.
System kwalifikacji do igrzysk olimpijskich jest nieco skomplikowany. Ponieważ niemożliwe jest zorganizowanie jednych eliminacji dla wszystkich zespołów, na każdym kontynencie droga do awansu wygląda inaczej. Dla porządku przypomnijmy, że piłkarskie kadry olimpijskie składają się z zawodników, którzy nie ukończyli 23. roku życia, i maksymalnie trzech graczy niespełniających tego warunku.
Juan Mata (fot. Skysports.com)
Europa Na Starym Kontynencie finalistów londyńskiego turnieju wyłoniły młodzieżowe mistrzostwa Europy 2011 rozgrywane w Danii. O trzy miejsca rywalizowało siedem ekip – Dania, Białoruś, Czechy, Islandia, Hiszpania, Szwajcaria i Ukraina. W rozgrywkach wzięła udział także Anglia, chociaż akurat Wielka Brytania jako gospodarz IO udział w lipcowo-sierpniowej imprezie miała zagwarantowany. Prowadzona przez Stefana Majewskiego reprezentacja Polski zakończyła zmagania już w fazie grupowej eliminacji do duńskiego czempionatu, zajmując trzecie miejsce w tabeli (za Holandią i Hiszpanią).
Faza grupowa Szczęśliwcy, którym udało się awansować do rozgrywanych na północy Europy zawodów, zostali podzieleni na dwie grupy. W pierwszej prym wiodła Szwajcaria. Specjaliści od zegarków wygrali wszystkie trzy mecze, strzelając sześć goli i nie tracąc żadnego. Drugie miejsce przypadło Białorusi, która pokonała rywali – Islandczyków i Duńczyków – dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. Trzy drużyny zakończyły zmagania w grupie z jednym zwycięstwem i takimi samymi statystykami, więc aby wyłonić drugiego finalistę, trzeba było utworzyć dodatkową tabelę, uwzględniającą tylko pojedynki Białorusi, Islandii i Danii. Najlepsi w tej klasyfikacji okazali się właśnie Białorusini. Na trzeciej lokacie znaleźli się Islandczycy, natomiast na samym końcu uplasowali się gospodarze. W grupie B najlepiej zaprezentowali się Hiszpanie. Zespół z Półwyspu Iberyjskiego wygrał dwa spotkania (z Czechami i Ukraińcami) i podzielił się punktami z synami Albionu. Ostatecznie „La Rojita” wyprzedziła czeską kadrę jednym oczkiem. Trzecie miejsce zajęła reprezentacja Anglii, a czwarte – Ukraina.
Faza pucharowa W półfinałach naprzeciw siebie stanęli Hiszpanie i Białorusini, a także Szwajcarzy i Czesi. Obu starć nie udało się rozstrzygnąć w regulaminowych 90 minutach – potrzebne były dogrywki. Pierwsza rywalizacja zaczęła się niespodziewanie, bo od bramki podopiecznych Jurija Szukanowa. Zwycięskie prowadzenie udało im się utrzymać prawie do końca, w 89. minucie do siatki trafił jednak Adrian. Cios okazał się decydujący, załamana ekipa Białorusi straciła jeszcze dwa gole i odpadła z turnieju. Mecz zakończył się wynikiem 3:1, a na listę strzelców wpisali się Warankau, Adrian Lopez (dwukrotnie) i Jeffren. W drugim półfinale gracze ze Szwajcarii i Czech nie rozpieszczali fanów. Aż do 114. minuty utrzymywał się wynik bezbramkowy – wówczas gola strzelił Mehmedi, zapewniając Szwajcarom awans do finału MME i jednocześnie igrzysk olimpijskich w Londynie. Starcie o trzecie miejsce nie było tym razem tylko walką o nagrodę pocieszenia. Zwycięzca także gwarantował sobie udział w olimpiadzie. Wynik spotkania otworzył – i jednocześnie ustalił – Filipienka, piłkarz Białorusi, dając swojej ekipie wygraną 1:0 z Czechami. Tymczasem w duńskim finale lepsi od Szwajcarów okazali się Hiszpanie. Chłopcy Luisa Milli odnieśli przekonujące zwycięstwo 2:0, a do siatki trafili Ander Herrera i Thiago Alcantara.
Paulo Henrique Ganso (fot. Skysports.com)
Ameryka Południowa W ojczyźnie Pelego i Maradony prawo do gry na igrzyskach olimpijskich zapewniły sobie dwie najlepsze ekipy na mistrzostwach kontynentu do lat 20 rozgrywanych w 2011 roku w Peru. O zwycięstwo rywalizowało dziesięć krajów – Argentyna, Ekwador, Boliwia, Paragwaj, Brazylia, Peru, Chile, Urugwaj, Kolumbia i Wenezuela.
Przebieg turnieju Na początku zespoły podzielono na dwie grupy, trzy najlepsze kadry z każdej z nich kwalifikowały się do dalszej fazy. Triumfatorem grupy A została Argentyna, która kompletując dziesięć punktów, zdeklasowała drugie w tabeli Chile. Trzecie miejsce padło łupem Urugwajczyków, którzy po jednej wygranej i remisie wyprzedzili gospodarzy lepszym bilansem bramkowym. W grupie B najskuteczniejsi byli Brazylijczycy. „Canarinhos”, podobnie jak „Los Albicelestes”, zgromadzili dziesięć punktów, odnosząc trzy zwycięstwa i raz remisując. Za plecami triumfatorów znaleźli się Ekwadorczycy i Kolumbijczycy – ci pierwsi zdobyli siedem punktów, a drudzy pięć. Sześć najlepszych ekip utworzyło kolejną grupę, z której dwie pierwsze awansowały do londyńskiej olimpiady. Po pięciu kolejkach spotkań na czele tabeli sklasyfikowani zostali Brazylijczycy. „Kanarkowi” wygrali cztery mecze i tylko raz przegrali. Na drugiej lokacie uplasowali się gracze z Urugwaju. Co ciekawe, „La Celeste” zakończyła turniej z ujemnym bilansem bramkowym – stało się tak dlatego, że w starciu z Brazylią przegrała aż 0:6.
Azja Na kontynencie azjatyckim aż 35 reprezentacji walczyło w specjalnie zorganizowanym turnieju kwalifikacyjnym. Stawką były trzy bezpośrednie miejsca na olimpiadzie 2012 i jedno, o które trzeba było dodatkowo powalczyć w międzykontynentalnym barażu z czwartą ekipą afrykańskich eliminacji.
Reprezentacja Senegalu (fot. Skysports.com)
Pierwsze dwie rundy Z udziału w pierwszej rundzie zwolniono 13 najlepszych drużyn zrzeszonych w azjatyckiej federacji (w jej skład od jakiegoś czasu wchodzi również Australia). Pozostałe 22 reprezentacje rozegrały 11 dwumeczów, które miały wyłonić 11 triumfatorów. Do drugiej rundy awansowały kadry: Palestyny, Jordanu, Jemenu, Kuwejtu, Malezji, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Indii, Omanu, Turkmenistanu, Iranu i Hong Kongu. Ta faza spotkań wyłoniła kolejnych 12 zwycięzców. Prawo do dalszej gry wywalczyły sobie reprezentacje: Kataru, Iraku, Bahrajnu, Australii, Japonii, Syrii, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Korei Południowej, Uzbekistanu, Arabii Saudyjskiej, Omanu i Malezji.
Runda trzecia i baraże o baraże 12 zwycięzców podzielono na trzy grupy – triumfator każdej z nich miał zagwarantowany udział w igrzyskach olimpijskich, natomiast drużyna z drugiej lokaty awansowała do rundy, która miała wyłonić uczestnika barażu z afrykańską ekipą. Bezpośredni awans do londyńskiego turnieju zagwarantowały sobie: Korea Południowa, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Japonia. W rundzie dogrywkowej zobaczyliśmy Oman, Uzbekistan i Syrię, z których najlepszy okazał się ten pierwszy. Reprezentacja tego średniej wielkości kraju w barażu zmierzyła się ze zwycięzcą afrykańskiego turnieju kwalifikacyjnego. A w Afryce…
Afryka W Afryce finalistów igrzysk olimpijskich wyłoniono w mistrzostwach do lat 23, które odbyły się w 2011 roku. Trzy najlepsze ekipy zapewniły sobie bezpośredni awans, czwarta zmierzyła się w barażu z – co już wiemy – Omanem. Z 39 zespołów, które wzięły udział w eliminacjach, do turnieju zakwalifikowało się siedem – Algieria, Wybrzeże Kości Słoniowej, Egipt, Gabon, Nigeria, Senegal, Republika Południowej Afryki. Do ich grona dołączyli gospodarze, czyli Marokańczycy.
Giovani dos Santos (fot. Skysports.com)
Przebieg turnieju Osiem drużyn podzielono na dwie grupy. Pierwszą dzięki dwóm zwycięstwom i większej liczbie strzelonych goli wygrał Senegal (drugie miejsce zajęło Maroko). W grupie B najlepszy był Egipt, który zdobył sześć punktów. Zaraz za nim uplasowała się ekipa z Gabonu. W 1/2 finału naprzeciw siebie stanęły drużyny Senegalu i Gabonu oraz Egiptu i Maroka. Niespodziewane zwycięstwo Gabonu (1:0) i triumf gospodarza mistrzostw doprowadziły do finału Gabon – Maroko. Niestety dla miejscowych fanów, Marokańczycy musieli uznać wyższość rywala, który zwyciężył 1:0. W meczu o trzecie miejsce czempionatu – a zarazem trzecie miejsce w afrykańskich eliminacjach do olimpiady – górą był Egipt, który ograł Senegal 2:0. 23 kwietnia 2012 roku „Lwy Terangi” stanęły przed ostatnią już szansą na zakwalifikowanie się do igrzysk. Udało się, piłkarze po dwóch bramkach pokonali Oman, dołączając do grona 16 drużyn, które zobaczymy w Londynie.
Ameryka Północna W Ameryce Północnej o dwa miejsca na igrzyskach olimpijskich walczyło osiem podzielonych na dwie grupy ekip – Salwador, Kanada, Stany Zjednoczone, Kuba, Meksyk, Honduras, Panama oraz Trynidad i Tobago.
Przebieg turnieju W grupie A na czele tabeli znalazł się Salwador, który wyprzedził drugą Kanadę dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu. Trzecie miejsce z czterema punktami zajęły Stany Zjednoczone, a czwarte – z tylko jednym oczkiem – Kuba. W drugiej grupie żadnych szans rywalom nie dał Meksyk. Ekipa „El Tricolor” pokonała Trynidad i Tobago, Honduras i Panamę, kompletując dziewięć punktów. Sklasyfikowany na drugim miejscu Honduras zgromadził na koncie sześć oczek. W półfinałach decydujących o awansie do olimpiady kibice obejrzeli pojedynki Salwadoru z Hondurasem i Meksyku z Kanadą. Meksykanie wpakowali rywalowi trzy bramki, tracąc tylko jedną, z kolei Honduranie wygrali 3:2 po dogrywce. Dodatkowe 30 minut było także potrzebne, aby rozstrzygnąć finał turnieju. Ostatecznie triumf odnieśli piłkarze z Meksyku, którzy wygrali 2:1.
Oceania W pozbawionej Australii Oceanii prawo gry na igrzyskach mogła wywalczyć tylko jedna ekipa. Bój o ten zaszczyt stoczyło siedem reprezentacji – Samoa Amerykańskie, Fidżi, Nowa Zelandia, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, Tonga i Republika Vanuatu. Cztery utworzyły grupę A, trzy znalazły się w grupie B.
Przebieg turnieju W grupie A najlepsza była ekipa Fidżi, która zakończyła ten etap rywalizacji z dziewięcioma punktami na koncie. Druga lokata przypadła Republice Vanuatu, która była o trzy oczka gorsza. W drugiej grupie dzięki sześciu zdobytym punktom najlepsza okazała się Nowa Zelandia. Do fazy pucharowej awansowała również Papua-Nowa Gwinea (trzy punkty). W pierwszym półfinale reprezentacja Fidżi zwyciężyła 3:0 Papuę-Nową Gwineę, natomiast w drugim triumfowała Nowa Zelandia (wygrana 3:2 z Republiką Vanuatu). Ostateczny sukces w rozgrywkach i awans do igrzysk zagwarantowało Nowozelandczykom jednobramkowe zwycięstwo nad Fidżi. Trzecią lokatę na turnieju zajęła Republika Vanuatu.
