TurcjaLewonożny pomocnik i brązowy medalista mundialu 2002, który po karierze w czołowych ligach został trenerem.
Emre Belözoğlu urodził się 7 września 1980 roku w Stambule. Jego pierwszy zawodowy kontrakt z Galatasaray zarejestrowano w 1995 roku.
W sezonie 1997/1998 wywalczył miejsce w podstawowym składzie Galatasaray, ucząc się u boku Gheorghe Hagiego. Z klubem zdobył trzy kolejne mistrzostwa Turcji. Pomógł mu też wywalczyć Puchar UEFA w 2000 roku, choć finał z Arsenalem opuścił z powodu zawieszenia. W 2001 roku przeniósł się do Interu Mediolan. We Włoszech rywalizował o miejsce w środku pola między innymi z Dejanem Stankoviciem, Estebanem Cambiasso i Juanem Sebastiánem Verónem.
W 2005 roku trafił do Newcastle United. Graeme Souness podkreślał przy transferze, że jego lewa noga pomaga zachować równowagę w ustawieniu zespołu. W październikowych derbach z Sunderlandem dośrodkował z rzutu rożnego na gola Sholi Ameobiego, a następnie strzałem z wolnego zapewnił Newcastle zwycięstwo 3:2.
W 2008 roku wrócił do Turcji jako zawodnik Fenerbahçe, z którym wywalczył mistrzostwo w sezonie 2010/2011. Latem 2012 roku przeszedł do Atlético Madryt, ciesząc się z możliwości sprawdzenia się w nowej lidze. Na początku 2013 roku ponownie został zawodnikiem Fenerbahçe i pomógł mu zdobyć kolejny tytuł w sezonie 2013/2014. Lata 2015–2019 spędził w İstanbul Başakşehir, po czym jeszcze raz wrócił do Fenerbahçe.
W 2020 roku zakończył karierę zawodniczą, a następnie podjął pracę trenerską. W styczniu 2025 roku objął Antalyaspor, z prowadzenia którego zrezygnował w czerwcu tego samego roku.
Łączył szeroki repertuar podań i rozumienie gry z siłą w pojedynkach oraz zdecydowanym odbiorem piłki.
Na mundialu w 2002 roku strzelił gola Kostaryce w zremisowanym 1:1 meczu fazy grupowej. Zagrał także w wygranym 3:2 spotkaniu z Koreą Południową o trzecie miejsce.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2020/2021 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2019/2020Süper Lig | Fenerbahçe | Süper Lig | 26 | 1445 | 3 | 5 |
| 2018/2019Süper Lig | Başakşehir | Süper Lig | 24 | 1648 | 1 | 0 |
| 2017/2018Süper Lig | Başakşehir | Süper Lig | 27 | 2032 | 3 | 9 |
| 2016/2017Süper Lig | Başakşehir | Süper Lig | 27 | 2115 | 4 | 8 |
| 2015/2016Süper Lig | Başakşehir | Süper Lig | 26 | 1686 | 3 | 3 |
| 2014/2015Süper Lig | Fenerbahçe | Süper Lig | 4 | 245 | 2 | 0 |
| 2013/2014 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2012/2013La Liga | Atlético Madryt | La Liga | 7 | 267 | 0 | 1 |
| 2012/2013 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2007/2008 | Newcastle United | – | – | – | – | |
| 2006/2007 | Newcastle United | – | – | – | – | |
| 2005/2006 | Newcastle United | – | – | – | – | |
| 2004/2005 | Inter Mediolan | – | – | – | – | |
| 2003/2004 | Inter Mediolan | – | – | – | – | |
| 2002/2003 | Inter Mediolan | – | – | – | – | |
| 2001/2002 | Inter Mediolan | – | – | – | – | |
| 2000/2001 | Galatasaray | – | – | – | – | |
| 1999/2000 | Galatasaray | – | – | – | – | |
| 1998/1999 | Galatasaray | – | – | – | – | |
| 1997/1998 | Galatasaray | – | – | – | – | |
| 1996/1997 | Galatasaray | – | – | – | – |
Emre Belözoğlu ma 46 lat. Urodził się 7 września 1980 roku.
Emre Belözoğlu jest pomocnikiem.
Emre Belözoğlu zdobył między innymi Puchar UEFA z Galatasaray w 2000 roku, brązowy medal mistrzostw świata z Turcją w 2002 roku oraz mistrzostwa Turcji z Galatasaray i Fenerbahçe, w tym w latach 2011 i 2014 z Fenerbahçe.
Nie, Emre Belözoğlu pomógł Galatasaray wywalczyć Puchar UEFA w 2000 roku, ale finał z Arsenalem opuścił z powodu zawieszenia.
Emre Belözoğlu strzelił gola Kostaryce w zremisowanym 1:1 meczu fazy grupowej mundialu 2002. Zagrał też w wygranym 3:2 spotkaniu z Koreą Południową o trzecie miejsce, w którym Turcja zdobyła brązowy medal.
Emre Belözoğlu zakończył karierę zawodniczą w 2020 roku i zajął się pracą trenerską. W styczniu 2025 roku objął Antalyaspor, z którego prowadzenia zrezygnował w czerwcu tego samego roku.
