David Soria

Pochodzenie

Urodził się 4 kwietnia 1993 roku w Madrycie. Jako ośmiolatek zaczynał w szkółce Carabanchel, klubu ze swojej dzielnicy, a potem trafił do akademii Realu Madryt. Po słabym ostatnim roku w kategorii kadetów odszedł na sezon do Atlético Madryt, po czym wrócił do Realu. Tam przez rok go nie wystawiano, a w końcu klub się z nim rozstał. Soria mówił, że nie rozumiał, dlaczego przestał się liczyć, i że to rozstanie było brzydkie, ale jest Realowi wdzięczny.

Kariera

W 2012 roku przez pół roku trenował z Canillas, skromnym klubem z madryckiej Segunda Regional, żeby nie stracić formy. Przyznał, że myślał wtedy o zawieszeniu rękawic. Próbował załapać się w Anglii: transfer do Leicester City pokrzyżowała mu kontuzja kolana, nie zatrzymał go też Birmingham City ani Stoke City. Tydzień na testach spędził w Sportingu Gijón, a trener Abelardo był zadowolony z jego umiejętności, ale nie odważył się go zatrudnić z powodu braku doświadczenia na wysokim poziomie. Real Betis był bliski podpisania z nim kontraktu, ale plany pokrzyżowała zmiana trenera.

Brak transferu do Sportingu nazwał najgorszym momentem tamtego okresu. Był o dwa, trzy dni od gry z Canillas w Segunda Regional, gdy w piątek zadzwoniła do niego Sevilla. W styczniu 2013 roku podpisał kontrakt, a o transferze zdecydowały raporty trenera bramkarzy Javiego Garcíi. Zadebiutował w Sevilli C, w meczu z Ceutą, dzięki kontuzji Néstora. Po latach mówił, że Sevilla uratowała go, gdy był zupełnie na dnie, i że nigdy tego nie zapomni.

Wyprzedził Beto, gdy ten doznał urazu, i został zmiennikiem reprezentanta kraju Sergio Rico, zdobywając zaufanie Unaia Emery'ego. Do pierwszej drużyny Sevilli wszedł w grudniu 2015 roku w Pucharze Króla w meczu z UD Logroñés i zagrał pewnie. W Lidze Europy 2015/2016 był podstawowym bramkarzem. W ćwierćfinale z Athletic Bilbao został bohaterem serii rzutów karnych na Estadio Ramón Sánchez-Pizjuán, a w maju 2016 roku bronił w finale w Bazylei, w którym Sevilla wygrała z Liverpoolem 3:1 po tym, jak przegrywała po pierwszej połowie. Gdy zdobywał europejski puchar, nie zadebiutował jeszcze w Primera División. Krótko przed finałem przedłużył umowę z Sevillą do 2019 roku. W lidze zagrał pierwszy raz 20 maja 2017 roku w wygranym 5:0 meczu z Osasuną.

Latem 2018 roku przeszedł do Getafe i stał się jedną z kluczowych postaci klubu. W sezonie 2019/2020 przed ostatnią kolejką był jedynym piłkarzem Primera División, który nie stracił w lidze ani minuty. W 2026 roku rozegrał dla Getafe 300. oficjalny mecz. LaLiga uznała jego dwie interwencje w meczu z Atlético Madryt za obronę miesiąca listopada 2025 roku.

Sukcesy

• 2016 Liga Europy z Sevillą