W ostatnich latach sposób tworzenia rankingu FIFA wzbudzał kontrowersje. Wielu uważa, że powinno zmienić się metodę jego tworzenia, tak by był on z korzyścią dla reprezentacji, które w danym okresie pełnią rolę gospodarza turnieju mistrzowskiego. W Polsce pojawił się człowiek, który wie, jak wszystkich zadowolić. To Zdzisław Rylski, magister matematyki z UJ.
Ranking FIFA to zestawienie drużyn reprezentacji narodowych w piłce nożnej zrzeszonych w FIFA. Celem rankingu jest jak najwierniejsze odzwierciedlenie układu sił panujących w światowym futbolu. Piłka nożna jest sportem niewymiernym. Ocena siły gry drużyny jest zadaniem bardzo trudnym. Siła gry drużyny nie jest wielkością stabilną i może ulec zmianie nawet w czasie jednego meczu. Przykładem jest mecz w pamiętnym finale LM w 2005 roku Milan – Liverpool 3:3 (3:0) .Siłę gry drużyny można tylko ocenić, porównując jej wyniki z innymi drużynami. Raz drużyna może rozegrać bardzo dobry mecz, wznieść się na wyżyny swoich możliwości i przegrać, innym razem może zagrać na żenująco słabym poziomie i wygrać. Bardzo dużo zależy od tego, jak wysoko zawiesił poprzeczkę przeciwnik.
Ażeby materiał statystyczny był wiarygodny, to próbka danych powinna być dostatecznie liczna i reprezentatywna. To, że nie jest dostatecznie liczna, w tym przypadku jest więcej niż oczywiste. Drużyny narodowe rozgrywają między sobą w ciągu roku kilka, najwyżej kilkanaście meczów. Dlatego nie ma co oczekiwać w tej materii cudownego rozwiązania. Twierdzę, że istnieje rozwiązanie o wiele prostsze od obecnego i lepiej odzwierciedlające układ sił drużyn.
Pierwsza częściowa publikacja rankingu FIFA miała miejsce w grudniu 1992 r. Podstawowe założenia w przyznawaniu punktów do rankingu były proste: trzy punkty za zwycięstwo, jeden za remis, zero za porażkę. Wszystko opierało się na systemie, jaki obowiązywał w rozgrywkach ligowych. Rozwiązanie takie budziło masę kontrowersji i prowadziło do umniejszania powagi rankingu.
W 1997 r. Bob Runyan przeniósł system rankingowy opracowany przez amerykańskiego naukowca Aparda Elo i stosowany z dużym powodzeniem od 1970 r. w turniejach szachowych na obszar międzynarodowego futbolu i umieścił swoje obliczenia w internecie. System Elo dostosował do futbolu z dodaniem typu meczu, poprawki na przewagę w domowych meczach i poprawki na różnicę bramek w meczu. Odzwierciedlał on znacznie lepiej układ sił drużyn od oficjalnego rankingu FIFA. Był jednak również od ówczesnego rankingu FIFA znacznie bardziej skomplikowany. Od tego czasu mamy dwa równolegle funkcjonujące rankingi: oficjalny ranking FIFA i futbolowy ranking ELO.
W 1999 r. po siedmiu latach od pierwszej publikacji FIFA zdecydowała się na reformę systemu. Zmieniono metodę przyznawania punktów w zależności od liczby strzelonych bramek, miejsca rozegrania meczu (dom i wyjazd), ważności meczu i poziomu piłkarskiego kontynentu. Zmiany te w bardzo dużym stopniu skomplikowały ranking FIFA, jednak uczyniły go bardziej wiarygodnym.
