Klub z północnego Belfastu założony w 1879 roku, z którego inicjatywy rok później powstał Irlandzki Związek Piłki Nożnej.
Cliftonville gra na Solitude przy Cliftonville Road. Pierwszym boiskiem klubu był teren miejscowego klubu krykietowego; ziemię po drugiej stronie ulicy kupiono później. Nowy obiekt otwarto zawodami lekkoatletycznymi, a pierwszy mecz piłkarski klub wygrał na nim 8:2 z Milford. Nazwa terenu, Solitude, jest znana co najmniej od 1785 roku. W latach 90. XIX wieku i na początku XX wieku na Solitude grała reprezentacja Irlandii.
Obecna trybuna główna powstała w latach 50., po pożarze poprzedniej w 1949 roku. W 2008 roku w miejscu dawnego sektora stojącego za południową bramką, zwanego The Cage, zbudowano nową trybunę, w której mieszczą się też biura klubu. Od 2010 roku drużyna gra na sztucznej murawie.
Drużynę nazywa się „The Reds”, a jej kibiców „Red Army”. Pełna nazwa klubu, Cliftonville Football and Athletic Club, przypomina, że Solitude służyło też lekkoatletyce.
20 września 1879 roku w gazetach „News Letter” i „Northern Whig” ukazało się ogłoszenie zapraszające chętnych do nowego klubu grającego według zasad szkockich. Dał je John McCredy McAlery, belfaski kupiec, który poznał futbol w czasie podróży poślubnej do Szkocji. Kilka dni później Cliftonville rozegrało pierwszy mecz i przegrało 1:2 z drużyną rugbystów Quidnuncs.
McAlery namawiał też inne kluby sportowe do zakładania drużyn piłkarskich. 18 listopada 1880 roku na zebraniu zwołanym z inicjatywy Cliftonville powstał związek IFA, a McAlery został jego sekretarzem. Był też kapitanem i prawym obrońcą Cliftonville oraz grał w pierwszym meczu reprezentacji Irlandii, przegranym z Anglią 0:13 w 1882 roku. Cliftonville przegrało dwa pierwsze finały Pucharu Irlandii, a za trzecim razem, 5 maja 1883 roku, pokonało Ulster 5:0.
W 1890 roku klub był wśród założycieli ligi irlandzkiej. Pierwsze mistrzostwo zdobył w 1906 roku, ex aequo z Distillery. Kolejne pół wieku było trudne: w latach 1957–1968 drużyna jedenaście sezonów z rzędu kończyła na ostatnim miejscu. Odrodzenie przyszło po przejściu na zawodowstwo na początku lat 70.
W 1979 roku zespół Jackiego Huttona wygrał finał Pucharu Irlandii z Portadown 3:2, zdobywając gola praktycznie w ostatniej akcji meczu. We wrześniu tego roku Cliftonville zadebiutowało w europejskich pucharach meczem z FC Nantes.
Pod wodzą Tommy'ego Breslina klub zdobył mistrzostwo w 2013 roku, pierwsze od 1998 roku. Tytuł przypieczętował 13 kwietnia na Solitude wygraną 3:2 z Linfield po rzucie karnym George'a McMullana w doliczonym czasie. Rok później, 22 kwietnia 2014 roku, po wygranej 2:0 z Portadown Cliftonville po raz pierwszy w historii obroniło tytuł.
4 maja 2024 roku drużyna Jima Magiltona pokonała w finale Pucharu Irlandii Linfield 3:1 po dogrywce i zakończyła 45 lat czekania na to trofeum. Dwa gole w dogrywce strzelił Ronan Hale.
Najbliższym rywalem jest Crusaders, drugi klub z północnego Belfastu. Mecze obu drużyn to derby północnego Belfastu; w maju 2021 roku zespoły rozegrały trzechsetne spotkanie w historii tej rywalizacji. Szczególnie zacięta była ona w czasach, gdy trenerami byli Tommy Breslin i Stephen Baxter.