Mówi się, że piłkarz jest u szczytu swoich umiejętności piłkarskich tuż przed trzydziestką. Staramy się zweryfikować tę kwestię oraz wyjaśnić, jak to możliwe, że wielkie pieniądze wydaje się na nastolatków, a piłkarze po trzydziestce już nie wyciągają z kieszeni menedżerów takich sum.
Mówi się, że piłkarz jest u szczytu swoich umiejętności piłkarskich tuż przed trzydziestką. Większość ekspertów zgadza się, że zawodnicy najlepsi są w okolicach 28. roku życia. Staramy się zweryfikować tę kwestię oraz wyjaśnić, jak to możliwe, że wielkie pieniądze wydaje się na nastolatków, a piłkarze po trzydziestce już nie wyciągają z kieszeni menedżerów takich sum.
Blog Soccerbythenumbers.com przeprowadził analizę wartości zawodników Premier League w zależności od ich wieku. Wynika z niej, że piłkarze kosztują najwięcej, gdy są w wieku 26 lat. Młodsi oraz starsi zarabiają mniej. Z tym że spadek wartości po 32. roku życia jest już olbrzymi. Jak to więc możliwe, gdy patrzymy na takich zawodników, jak: Lampard, Berbatov, Puyol, Di Natale czy Diego Milito? Często są liderami reprezentacji, w swoich klubach grają pierwsze skrzypce, a na cenniku oscylują w okolicach młodzików z ligi holenderskiej.
Rozwiązanie leży w oczekiwaniach klubów podczas zakupu zawodnika. Kwota transferowa to nie tylko miara tego, jak dobry jest piłkarz w danym momencie. W cenie zawiera się także, ile zawodnik jest w stanie dać drużynie w przeciągu kilku najlepszych lat. Młody gracz daje gwarancję, że ekipa będzie miała w jego osobie coraz lepszego piłkarza z każdym rokiem. Stąd ogromne sumy wydawane na nastolatków. Kluby szacują, że w ciągu najbliższych sezonów z przeciętniaków mogą stać się zawodnikami wielkiego formatu. Kupując 34-latka, trzeba się liczyć z tym, że jest to inwestycja krótkoterminowa i że jest to piłkarz, którego umiejętności już na pewno nie wzrosną.
Oczywiście należy mieć też na uwadze, że wiek nie jest kluczowy dla piłkarza, a większą rolę odgrywają inne czynniki, które kształtują sportowca. Dlatego krzywa umiejętności jest bardziej płaska. Z krzywej rozkładu wieku wśród zawodników w pierwszej trójce najlepszych piłkarzy świata (Piłkarz Roku FIFA za lata 1991-2009 oraz Złota Piłka FIFA za lata 2010-2012) wynika, że optimum umiejętności gracz osiąga w wieku 26,5 roku (wykres poniżej). Teoria z 28. rokiem życia nie znalazła tutaj potwierdzenia, choć może być słuszna, jeśli będziemy mieć na uwadze, że mniej uzdolnieni gracze bardziej bazują na ciężkiej pracy i doświadczeniu niż na wrodzonym talencie.
Nie można zatem oceniać umiejętności piłkarza na podstawie jego ceny rynkowej. Jest to wypadkowa umiejętności, ale także prawdopodobieństwa, jak dobry będzie w ciągu kilku najbliższych lat. Dziś możemy z całą pewnością powiedzieć, że Pirlo lepiej już nie zagra, ale przebija o klasę wielu młodych, droższych od niego zawodników. Zidane tytuł Piłkarza Roku zdobywał w wieku 31 lat, a trzy lata później był drugi w klasyfikacji. Warto mieć w drużynie doświadczonych graczy, bo oni nadal są dużo lepsi od młodych wilków.
Autor prowadzi stronę
