Od momentu powrotu Cagliari do Serie A klub miał aspiracje, żeby zakręcić się w środku stawki, ale zawsze czegoś brakowało. Najczęściej słabe ostatnie spotkania przesądzały o niskiej lokacie w tabeli. Tak było w dwóch poprzednich sezonach. W domowych meczach drużyna z Sardynii prezentowała się bardzo dobrze przez większość sezonu. Być może gdzieś w marzeniach działaczy klubu była walka o europejskie puchary. Teraz można jedynie gdybać. Jeśli podopieczni Leonardo Sempliciego nie poprawią swojej formy, to celem na kampanię 2021/2022 będzie powrót do włoskiej ekstraklasy.
Śmiało można stwierdzić, że był potencjał na znacznie lepsze wyniki. Nicolo Barella swoimi świetnymi występami w Cagliari zapracował na transfer do Interu. W drugą stronę powędrował Radja Nainggolan, który również dobrze radził sobie w barwach Sardyńczyków. W ofensywnie brylował – jak na poziom „Rossoblu” – duet Joao Pedro i Leonardo Pavoletti. Nawet Robin Olsen notował konkretne noty po słabej przygodzie w AS Roma. Ostatnie lata mimo niskiej lokaty w tabeli wcale nie wyglądały tak źle.
Projekt na lata, który nie dotrwał do lata
Obecna kampania również zapowiadała się pozytywnie. Alessio Cragno wyleczył kontuzję pleców, Marko Rog i Giovanni Simeone zostali wykupieni ze swoich zespołów. Doszło też do wypożyczenia Riccardo Sottila, który jest uzupełnieniem ataku. Zimą do zespołu dołączyli Daniele Rugani i wciąż tymczasowo Radja Nainggolan. Wtedy na ławce trenerskiej znajdował się Eusebio Di Francesco. Ten, który wprowadził Sassuolo na salony. Po świetnym początku w Romie (półfinał Ligi Mistrzów) zaczęły się schody. Z kolei przygoda w Sampdorii po prostu była nieporozumieniem.
Wydawało się, że na zatrudnieniu Di Francesco zyskają zarówno sam trener, jak i klub. Obaj mierzą zdecydowanie wyżej, niż wskazywały na to ostatnie wyniki. Trzeba przyznać, że początek był obiecujący. Po 7. kolejce Cagliari znajdowało się na 11. lokacie ze stratą tylko trzech punktów do strefy europejskich pucharów, a dokładniej do Ligi Europy.
Nagle coś się załamało. Od wygranej z Hellasem klub z Sardynii nie potrafił dopisać sobie trzech oczek. Passa 17 meczów bez wygranej (w tym starcie z Atalantą w Pucharze Włoch) jest dramatyczna. Biorąc to pod uwagę, zwolnienie Di Francesco nie mogło być żadnym zaskoczeniem. Jednak decyzja może dziwić z innego powodu. Pod koniec stycznia zarząd podjął decyzję o przedłużeniu kontraktu z Di Francesco do 2023 roku. Już wtedy klub znajdował się w strefie spadkowej. Związanie się z trenerem na dłużej zostało pozytywnie odebrane przez kibiców i obserwatorów.
Na samym początku Serie A drużyna prezentowała ofensywny i efektowny styl gry, co było ciekawym urozmaiceniem. Niestety później wyniki się pogorszyły. Przedłużenie umowy to miał być znak, że Cagliari myśli o dłuższej perspektywie. Dlatego Eusebio otrzymał kredyt zaufania. Jak się okazało, niecały miesiąc później wiara w Di Francesco się skończyła.












