Bramkarz, który po powrocie do Wrexham w 2023 roku obronił kluczowy rzut karny w walce o awans.
Ben Foster urodził się 3 kwietnia 1983 roku w Leamington Spa. Przed przejściem do Stoke City grał w Racing Club Warwick.
Na początku 2005 roku został wypożyczony ze Stoke do Wrexham, a jego występy zwróciły uwagę Aleksa Fergusona. Po transferze do Manchesteru United przez dwa sezony zbierał doświadczenie na wypożyczeniach w Watfordzie. Wspominając pierwszy z nich, mówił, że United spodziewało się wielu strzałów na jego bramkę, ponieważ Watford typowano do walki o utrzymanie. Drużyna Aidy’ego Boothroyda skończyła jednak ligę na trzecim miejscu i w 2006 roku awansowała przez baraże do Premier League.
W finale Pucharu Ligi w 2009 roku obronił strzał Aarona Lennona, a następnie rzut karny Jamiego O’Hary, pomagając Manchesterowi United pokonać Tottenham po bezbramkowym meczu.
W Manchesterze pozostał rezerwowym przy Edwinie van der Sarze i w 2010 roku wybrał Birmingham City, by grać regularniej. Z Birmingham zdobył to samo trofeum w 2011 roku, broniąc między innymi uderzenia Samira Nasriego w wygranym 2:1 finale z Arsenalem. Następnie bronił w West Bromwich Albion, najpierw na wypożyczeniu, a od 2012 roku jako jego zawodnik na stałe. W 2018 roku wrócił do Watfordu. W 2020 roku podkreślał, że nie chciałby przyjąć oferty zakładającej rolę drugiego bramkarza. W zespole bardziej cenił też powtarzalność dobrych występów niż pojedyncze znakomite mecze przeplatane słabymi.
W marcu 2023 roku wrócił z piłkarskiej emerytury do Wrexham. W kwietniu obronił rzut karny w doliczonym czasie spotkania z Notts County, utrzymując prowadzenie 3:2 w ważnym meczu walki o awans do Football League. Po awansie tłumaczył, że cieszy go codzienna praca z drużyną, w której zawodnicy nie narzekają i nie stawiają się ponad innymi. W sierpniu 2023 roku ponownie zakończył karierę, przyznając, że jego występy nie odpowiadają już wymaganiom, jakie sam sobie stawiał.
Znalazł się w kadrze Anglii na mundial w 2014 roku. Zagrał w zremisowanym 0:0 meczu z Kostaryką, w którym po rzucie wolnym Celsa Borgesa skierował piłkę na poprzeczkę.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2021/2022Premier League | Watford | Premier League | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2017/2018Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 12 | 1080 | 0 | 0 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | West Bromwich Albion | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2016/2017Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 38 | 3420 | 0 | 0 |
| 2015/2016Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 15 | 1350 | 0 | 0 |
| 2014/2015Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 27 | 2396 | 0 | 0 |
| 2014/2015Puchar Ligi Angielskiej | West Bromwich Albion | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2013/2014Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 24 | 2058 | 0 | 0 |
| 2012/2013Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 30 | 2700 | 0 | 0 |
| 2012/2013Puchar Ligi Angielskiej | West Bromwich Albion | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2011/2012Premier League | West Bromwich Albion | Premier League | 37 | 3150 | 0 | 0 |
| 2010/2011Premier League | Birmingham City | Premier League | 37 | 3280 | 0 | 0 |