António Silva

Pochodzenie

Urodził się 30 października 2003 roku. Od trzeciego miesiąca życia mieszkał w Penalva do Castelo, siedmiotysięcznej gminie w dystrykcie Viseu. W domu nazywano go Joãozinho; pełne nazwisko to António João Pereira Albuquerque Tavares Silva. Piłka była jego jedyną zabawką: grał na ulicy, za domem i w domu, gdzie zdarzało mu się coś stłuc.

Jeszcze przed siódmymi urodzinami przychodził z bratem Armandem na treningi SC Penalva do Castelo. Zaczynał jako pomocnik. Potem grał w Repesenses w Viseu, klubie współpracującym ze szkółką FC Porto, ale ojciec Carlos, zagorzały kibic Benfiki, w czasie ferii wielkanocnych zabrał go na testy do Seixal. Do akademii Benfiki trafił jako 11-latek. Tęsknił za domem tak bardzo, że wrócił do Penalva do Castelo, a do Seixal przeniósł się na dobre rok później.

W akademii długo odstawał fizycznie. Dyrektor szkolenia Pedro Mil-Homens mówił, że jako 13-latek António miał biologicznie około 11 lat i nie grał w drużynie, która w 2017 roku walczyła o mistrzostwo kraju juniorów młodszych. Kilka lat później, w kwietniu 2022 roku, wyszedł w podstawowym składzie w finale Ligi Młodzieżowej UEFA, w którym Benfica rozbiła Salzburg 6:0. Sam mówił, że był jednym z chłopców, którzy mieli w akademii najwięcej trudności.

Kariera

Latem 2022 roku Roger Schmidt zabrał go na przygotowania pierwszej drużyny. W lidze zadebiutował 27 sierpnia 2022 roku w wygranym 3:0 meczu z Boavistą, a po kontuzjach Lucasa Veríssimo, João Victora i Morato wywalczył miejsce w podstawowym składzie. 6 września zagrał po raz pierwszy w Lidze Mistrzów, z Maccabi Hajfa, obok Nicolása Otamendiego, od którego, jak mówił, starał się uczyć. Pierwszego gola strzelił w Lidze Mistrzów, w wygranym 4:3 meczu z Juventusem.

W pierwszym sezonie należał do najczęściej grających piłkarzy Schmidta, a Benfica zdobyła 38. mistrzostwo Portugalii. Trenerzy i kapitanowie ligi wybrali go do jedenastki sezonu 2022/23. W sierpniu 2023 roku wyszedł w podstawowym składzie w wygranym 2:0 meczu o Superpuchar Portugalii z FC Porto w Aveiro. Z Benfiką wygrał też finał Pucharu Ligi ze Sportingiem w styczniu 2025 roku, rozstrzygnięty w rzutach karnych, i Superpuchar Portugalii ze Sportingiem (1:0) w lipcu 2025 roku. W obu meczach grał od początku.

Na początku sierpnia 2026 roku przeszedł do Bournemouth. Wcześniej w Benfice grał w Lidze Mistrzów, Lidze Europy i klubowych mistrzostwach świata.

Sukcesy

• 2025 Superpuchar Portugalii z Benfiką
• 2025 Liga Narodów z Portugalią
• 2025 Puchar Ligi Portugalskiej z Benfiką
• 2023 Superpuchar Portugalii z Benfiką
• 2023 Jedenastka sezonu ligi portugalskiej
• 2023 Mistrzostwo Portugalii z Benfiką
• 2022 Liga Młodzieżowa UEFA z Benfiką

Reprezentacja

W listopadzie 2022 roku Fernando Santos niespodziewanie powołał go na mundial w Katarze. Kilka dni przed turniejem zadebiutował w towarzyskim meczu z Nigerią. 2 grudnia 2022 roku zagrał pełne 90 minut z Koreą Południową i w wieku 19 lat i 33 dni został wtedy najmłodszym Portugalczykiem w historii, który wystąpił w finałach mistrzostw świata. Wcześniejszy rekord należał do Paulo Futre z mundialu 1986.

Na Euro 2024 zagrał w dwóch meczach grupowych, z Turcją i Gruzją. W edycji 2024/25 Ligi Narodów wystąpił w czterech meczach fazy grupowej, a w finale z Hiszpanią, wygranym przez Portugalię w rzutach karnych, siedział na ławce rezerwowych.