Antonio Raíllo

Pochodzenie

Urodził się 8 października 1991 roku w Kordobie. Do trzynastego roku życia łączył futsal z grą w zespołach siedmio- i jedenastoosobowych, rozgrywając mecze w piątki, soboty i niedziele. Początkowo występował w pomocy, a jeden z trenerów przesunął go do obrony ze względu na wzrost.

Jako czternastolatek myślał o rzuceniu futbolu, ponieważ treningi odbierały mu część swobody, którą mieli rówieśnicy. Ojciec przekonywał go, że jeśli podjął zobowiązanie, powinien dotrwać do końca. Sam również grał w piłkę w klubach z prowincji Kordoba, a Antonio od dziecka słuchał jego opowieści.

Kariera

Przed trafieniem do rezerw Espanyolu grał między innymi w Séneca i Pozoblanco; w tym drugim klubie debiutował w Tercera División krótko po osiemnastych urodzinach. Dwa sezony regularnej gry w Espanyolu B pod Sergio Gonzálezem i rola kapitana pomogły mu w 2015 roku zdobyć miejsce w zawodowej kadrze. Po pierwszych występach w Primera División został wypożyczony do Ponferradiny, a latem 2016 roku trafił do Real Club Deportivo Mallorca.

Jego pierwszy sezon na wyspie zakończył się spadkiem do Segunda B. Choć część kibiców obwiniała go za niepowodzenie, zdecydował się pozostać w klubie. Pod Vicente Moreno Mallorca wróciła do drugiej ligi w sezonie 2017/18, a 23 czerwca 2019 roku wywalczyła awans do Primera División. Raíllo zapamiętał przede wszystkim zjednoczoną szatnię, w której udało się usunąć negatywną atmosferę po spadku.

Po kolejnym spadku w sezonie 2019/20 pomógł drużynie w bezpośrednim powrocie do elity w rozgrywkach 2020/21. Został kapitanem Mallorki i określał klub jako rodzinę, z którą wspólnie przeżył upadki oraz awanse. Przed finałem Pucharu Króla w 2024 roku podkreślał zasługi zawodników, którzy wcześniej pomagali zespołowi wydostać się z niższych lig, nawet jeśli nie było ich już w kadrze.

W 2024 roku wystąpił od początku w swoim pierwszym zawodowym finale, przeciwko Athletic Club na La Cartuja w Sewilli. Mallorca zremisowała 1:1 po dogrywce, lecz przegrała serię rzutów karnych 2:4.

Styl gry

Dobrze radzi sobie w powietrzu, pomaga przy stałych fragmentach gry i potrafi rozpocząć akcję od obrony. Opisując współpracę z Martinem Valjentem, mówił, że obaj lubią ustawiać linię wyżej, mieć przestrzeń za plecami i podejmować fizyczne pojedynki. Valjent zwracał uwagę na osobowość Raíllo oraz jego komunikację z kolegami i arbitrem, zarówno z piłką, jak i bez niej. Raíllo podkreślał, że praca zawodników przed linią obrony ułatwia stoperom grę, ograniczając swobodę napastników przeciwnika.