Andrés Fernández

Pochodzenie

Andrés Fernández urodził się 17 grudnia 1986 roku. Szkolił się w młodzieżowych zespołach CD Tenerife, a później grał w rezerwach Mallorki i Osasuny.

Kariera

W pierwszym zespole Osasuny zadebiutował w LaLidze w październiku 2007 roku, w wyjazdowym spotkaniu z Almeríą. W 2010 roku został wypożyczony do Hueski. Po powrocie do Pampeluny wywalczył miejsce w podstawowym składzie, a w 2014 roku przeniósł się do FC Porto, z którym wystąpił w Lidze Mistrzów.

Z Portugalii trafił na wypożyczenie do Granady, a następnie do Villarrealu. Ten ostatni klub zdecydował się później zatrzymać go na stałe. W 2020 roku Fernández ponownie został bramkarzem Hueski, do której wrócił już z doświadczeniem gry w hiszpańskiej ekstraklasie i europejskich pucharach.

Latem 2023 roku dołączył do Levante. W sezonie 2024/2025 był podstawowym bramkarzem drużyny, która zdobyła mistrzostwo Segunda División i awansowała do LaLigi. W lipcu 2025 roku podpisał umowę z Almeríą. Trafił więc do miasta, w którym rozegrał swój pierwszy mecz w najwyższej lidze, występując wówczas po przeciwnej stronie.

We wrześniu 2026 roku, po zwycięstwie nad Córdobą, opowiadał o zmianach ustalonych wspólnie w szatni podczas przerwy. Zespół przetrwał napór gospodarzy bez straty bramki, a po rozmowie znalazł sposoby na skuteczniejsze atakowanie. Miesiąc później Fernández tłumaczył, że Almería broni inaczej niż w poprzednim sezonie: chce kontrolować piłkę i zachowywać porządek w ustawieniu nawet podczas własnych ataków. Wewnętrzną rywalizację oceniał jako impuls do poprawy, podkreślając, że zmiennicy wchodzą z nastawieniem na pomoc drużynie.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo drugiej ligi hiszpańskiej z Levante.

Styl gry

Huesca przy jego powrocie w 2020 roku wyróżniała interwencje przy wysokich piłkach, refleks i umiejętność operowania piłką nogami. Almería w 2025 roku zwracała również uwagę na jego spokój.