Pomocnik przekwalifikowany w Nantes na środkowego obrońcę, który pomógł klubowi zdobyć Puchar Francji w 2022 roku.
Andrei Girotto urodził się 17 lutego 1992 roku w Bento Gonçalves w Brazylii.
Przed wyjazdem do Europy występował m.in. w América Mineiro, Palmeiras, japońskim Kyoto Sanga i Chapecoense. Latem 2017 roku trafił do FC Nantes prowadzonego przez Claudio Ranieriego jako defensywny pomocnik.
Po przyjściu Christiana Gourcuffa w 2019 roku przeszedł do środka obrony. Jego partner z defensywy Nicolas Pallois mówił wówczas, że dawał mu krótkie wskazówki, ale starał się też pozwalać mu na samodzielną naukę. Sam Girotto tłumaczył w styczniu 2020 roku, że zaczynał wyżej, następnie został pomocnikiem, lecz od początku kariery chciał grać w obronie. Jako wzory wymieniał Thiago Silvę i Marquinhosa.
W finale Pucharu Francji z Nice w maju 2022 roku wspólnie z Albanem Lafontem powstrzymał próbę Andy’ego Delorta w 70. minucie. Nantes utrzymało prowadzenie zdobyte po rzucie karnym Ludovica Blasa i sięgnęło po trofeum.
W sierpniu 2023 roku odszedł do Al-Taawoun, a w lipcu 2026 roku przeniósł się do Al-Faisaly. W tym drugim klubie występował również jesienią 2026 roku.
1
co 1086 minut
1
7,2
Minuty w sezonie
1086′12 z 22 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Al-Taawoun Burajda | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Al-Taawoun Burajda | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Al-Taawoun Burajda | – | – | – | – | |
| 2022/2023Ligue 1 | FC Nantes | Ligue 1 | 25 | 2235 | 1 | 1 |
| 2021/2022 | FC Nantes | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | FC Nantes | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | FC Nantes | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | FC Nantes | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | FC Nantes | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Kyoto Sanga | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Palmeiras | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | America Mineiro | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | America Mineiro | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Metropolitano | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Metropolitano | – | – | – | – |