Afrykańskie przewidywania — kto wygra PNA?

SENEGAL

Po kilku latach posuchy Senegalczycy wracają na afrykański szczyt. Mimo że przez lata „Lwy Terangi” uważane były za absolutny potentat na tamtym rynku, nigdy nie udało im się wygrać PNA. Jedno drugie miejsce przed trzynastoma laty to jedyne podium w historii.

Teraz jednak znów pojawili się piłkarze pokroju El Hadji Dioufa, którzy mogą zaprowadzić swoją reprezentację daleko. Kto wie, może przy dobrych wiatrach tacy zawodnicy, jak: Moussa Sow, Cheikhou Kouyate i Mame Briam Diouf będą się cieszyć z historycznego zwycięstwa.

WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ

Jeżeli chodzi o personalia, nie ma pewnie w Afryce zespołu o większych nazwiskach. Lata jednak pokazują, że ogromny potencjał nie zawsze szedł w parze z wynikami. Jedno mistrzostwo w 1992 roku to jedyne, czym mogą się pochwalić reprezentanci WKS.

Jednak Herve Renard, nawet po zakończeniu reprezentacyjnej kariery przez Didiera Drogbę, ma z czego wybierać. Są przecież Yaya Toure, Seydou Doumbia, Kolo Toure, Gervinho, Bony Wilfried czy Serge Aurier i przymykają nawet wizję pierwszego od dawna turnieju bez zawodnika Chelsea Londyn. Grupa, mimo że nie najłatwiejsza, zdecydowanie jest w zasięgu „Słoni”, podobnie jak cały turniej. Tak jednak mówiło się za każdym razem, a zawsze czegoś brakowało.

KAMERUN

Choć bez Samuela Etoo, selekcjoner Volver Finke musi w końcu osiągnąć ze swoimi podopiecznymi jakiś sukces. PNA wydaje się idealnym turniejem do takich celów. Szczególnie że Kameruńczycy ostatniej edycji nie mogą wspominać zbyt dobrze, ponieważ oglądali ją w domu.

Teraz apetyty są ogromne, a i skład nie jest najgorszy. Choć z pewnością odbiegają potencjałem od WKS, ze zdwojoną ambicją mogą sporo zdziałać. Vincent Aboubakar i Eric Maxim Choupo-Moting powinni zająć się strzelaniem bramek, podczas gdy Stephane M’Bia będzie rządził w środku. Czy to okaże się skuteczne, czas pokaże.

Te zespoły prawdopodobnie powinny bić się o końcowe zwycięstwo w turnieju, jednak 2012 rok pokazał, że wygrać te mistrzostwa może tak naprawdę każdy. Zambia raczej była traktowana dwa lata temu w przeciwnych kategoriach, a jak się skończyło, wszyscy pamiętamy. To czyni te rozgrywki jeszcze ciekawszymi.

• Eric Maxim Choupo-Moting
• Algieria
• Ghana
• Senegal
• Wybrzeże Kości Słoniowej

SENEGAL

Po kilku latach posuchy Senegalczycy wracają na afrykański szczyt. Mimo że przez lata „Lwy Terangi” uważane były za absolutny potentat na tamtym rynku, nigdy nie udało im się wygrać PNA. Jedno drugie miejsce przed trzynastoma laty to jedyne podium w historii.

Teraz jednak znów pojawili się piłkarze pokroju El Hadji Dioufa, którzy mogą zaprowadzić swoją reprezentację daleko. Kto wie, może przy dobrych wiatrach tacy zawodnicy, jak: Moussa Sow, Cheikhou Kouyate i Mame Briam Diouf będą się cieszyć z historycznego zwycięstwa.

WYBRZEŻE KOŚCI SŁONIOWEJ

Jeżeli chodzi o personalia, nie ma pewnie w Afryce zespołu o większych nazwiskach. Lata jednak pokazują, że ogromny potencjał nie zawsze szedł w parze z wynikami. Jedno mistrzostwo w 1992 roku to jedyne, czym mogą się pochwalić reprezentanci WKS.

Jednak Herve Renard, nawet po zakończeniu reprezentacyjnej kariery przez Didiera Drogbę, ma z czego wybierać. Są przecież Yaya Toure, Seydou Doumbia, Kolo Toure, Gervinho, Bony Wilfried czy Serge Aurier i przymykają nawet wizję pierwszego od dawna turnieju bez zawodnika Chelsea Londyn. Grupa, mimo że nie najłatwiejsza, zdecydowanie jest w zasięgu „Słoni”, podobnie jak cały turniej. Tak jednak mówiło się za każdym razem, a zawsze czegoś brakowało.

KAMERUN

Choć bez Samuela Etoo, selekcjoner Volver Finke musi w końcu osiągnąć ze swoimi podopiecznymi jakiś sukces. PNA wydaje się idealnym turniejem do takich celów. Szczególnie że Kameruńczycy ostatniej edycji nie mogą wspominać zbyt dobrze, ponieważ oglądali ją w domu.

Teraz apetyty są ogromne, a i skład nie jest najgorszy. Choć z pewnością odbiegają potencjałem od WKS, ze zdwojoną ambicją mogą sporo zdziałać. Vincent Aboubakar i Eric Maxim Choupo-Moting powinni zająć się strzelaniem bramek, podczas gdy Stephane M’Bia będzie rządził w środku. Czy to okaże się skuteczne, czas pokaże.

Te zespoły prawdopodobnie powinny bić się o końcowe zwycięstwo w turnieju, jednak 2012 rok pokazał, że wygrać te mistrzostwa może tak naprawdę każdy. Zambia raczej była traktowana dwa lata temu w przeciwnych kategoriach, a jak się skończyło, wszyscy pamiętamy. To czyni te rozgrywki jeszcze ciekawszymi.