Kontynent afrykański pełen jest talentów piłkarskich. W czołowych klubach Europy znaleźć można grajków z Czarnego Lądu. Część z nich pełni w swych ekipach kluczowe role, jednak wielu było takich, którzy przenosząc się na stary kontynent nie potrafili okazać pełni swego talentu. Jednym z nich jest Nii Lamptey.
Nii Odartey Lamptey urodził się 16 grudnia 1974 roku w Akrze, stolicy Ghany. Jako młody chłopak grał w piłkę w amatorskim klubie Young Corners. Wkrótce stał się potencjalną gwiazdą. A to za sprawą występów na Mistrzostwach Świata U-17 z roku 1991, który ‘Czarne Gwiazdy’, jak nazywa się reprezentację Ghany wygrały. Co ciekawe, Lamptey grał na tego rodzaju turnieju już w roku 1989 w wieku ledwie 15 lat.
Jednakże to na mistrzostwach w roku 1991 pokazał pełnię swego talentu: znakomicie ustawiał się, odbierał piłkę rywalowi i rozgrywał z chirurgiczną precyzją. Nie zdziwiło nikogo kiedy otrzymał nagrodę Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza turnieju, choć rywali miał iście znakomitych. O tę nagrodę walczyli piłkarze tego pokroju co Juan Sebastian Veron, Marcelo Gallardo czy Alessandro del Piero. Jednak to gwiazda młodego Ghanejczyka świeciła najjaśniejszym blaskiem. A za partnerów miał zawodników pokroju Samuela Kuffoura, Isaaca Asare, Mohameda Gargo, Yawa Preko, Emmanuela Duaha, Marka Edusei czy kapitana drużyny, Alexa Opoku. Niedługo po turnieju Nii ochrzczono nowym Pele. W plebiscycie na Piłkarza Roku w Afryce 91’ zajął 5 miejsce. Cały piłkarski świat stał przed nim otworem…
W okresie mistrzostw Lamptey nie był już piłkarzem Young Corners. Trener Aad de Mos ściągnął utalentowanego Ghanejczyka do Anderlechtu Bruksela. Co ciekawe, żeby zezwolić mu na debiut w lidze belgijskiej w wieku 16 lat, zmieniono zasady limitu wiekowego. Tym samym Nii stał się najmłodszym piłkarzem w historii ligi. Szybko pokazał się z dobrej strony, ukazując pełnię swych możliwości strzeleckich. Po dwóch latach przeniósł się do PSV Eindhoven, gdzie również od początku zyskał sobie szacunek kibiców. W wieku zaledwie 19 lat spełniło się to, o czym marzy każdy nastolatek z Afryki – stał się profesjonalnym piłkarzem, grał w ‘Ziemi Obiecanej’ (Europie), stał się bogaty i sławny.
Umiejętności Lampteya doprowadziły nieprzewidywalną reprezentację Ghany u-20, znaną jako Czarne Satelity do wygranej w Pucharze Narodów Afryki U-20 1993 i…porażki w finale Młodzieżowych Mistrzostw Świata 1993 rozgrywanych w Australii, gdzie Ghanejczycy ulegli rówieśnikom z Brazylii.
Jak pisano w maju 1993 roku na stronie FIFA.com: „O Ghanie należy mówić w samych superlatywach. Drużyna została znakomicie ustawiona przez trenera Freda Osam-Duodu, a umiejętności zarówno całej ekipy, jak i pojedynczych zawodników są doskonale widoczne. I ta niekończąca się lista talentów: Ahinful, Gargo, Addo, Kuffour, Duah, Lamptey, Akonnor…, wkrótce ci zawodnicy będą gwiazdami światowego futbolu. Zagrają w największych europejskich klubach. Nie można również zapomnieć o wypowiedzi angielskiego trenera Davida Burnside’a, który na konferencji prasowej rzekł, iż: ‘Jeśli ktoś może wstać i powiedzieć mi jak pokonać reprezentację Ghany, będę najszczęśliwszym człowiekiem w Australii.’ Nikt nie zadawał mu więcej pytań. To były swoiste wyrazy uznania dla młodych Afrykańczyków, szybko pędzących do celu. ‘Być może to futbol przyszłości’, zażartował jeden z dziennikarzy.”
