Antef Tsoungui

Pochodzenie

Urodził się 30 grudnia 2002 roku w Brukseli, ale jako dziecko przeniósł się do Anglii i tam przeszedł szkolenie. Zaczynał w akademii Chelsea, a w 2018 roku trafił do Brighton & Hove Albion, gdzie awansował od zespołu do lat 18 do drużyny U-21.

O czasie w Chelsea mówił, że wpoił mu tam nastawienie na zwycięstwa: w akademii od młodych zawodników oczekuje się wygrywania w każdym meczu, a on jako junior zdobył wiele pucharów. W Brighton, jak twierdził, trafił „w odpowiednim momencie”.

Kariera

W sierpniu 2021 roku w pierwszym zespole Brighton zadebiutował w podstawowym składzie w wygranym 2:0 meczu Pucharu Ligi z Cardiff City. W 2023 roku nazywał to jednym z momentów, z których jest najbardziej dumny. W grudniu 2021 roku doznał urazu kostki, który wykluczył go z gry na pięć miesięcy. W styczniu 2022 roku podpisał nowy kontrakt, a w grudniu 2022 roku pojechał do Dubaju na obóz pierwszej drużyny prowadzonej przez Roberto De Zerbiego. Mówił, że pracując z seniorami, ciągle łapie drobne wskazówki i zyskuje wgląd w to, co trzeba zrobić, żeby zrobić kolejny krok.

Po urazach i po tym, jak wyprzedzili go inni zawodnicy, zaczynał, jak sam mówił, wątpić, czy to jego droga. W styczniu 2023 roku Brighton wypożyczyło go do belgijskiego drugoligowca Lommel SK, który prowadził Steve Bould, ale ten epizod był krótki. Latem 2023 roku Feyenoord Rotterdam pozyskał go z Brighton i dał mu dwuletni kontrakt z opcją na trzeci rok. Skaut Feyenoordu Mark Ruijl opisywał go jako bardzo utalentowanego obrońcę, który lubi grać piłką i potrafi grać na obu środkowych pozycjach w linii obrony.

Feyenoord od razu wypożyczył go do FC Dordrecht, klubu z drugiej ligi holenderskiej, z którym ma współpracę. Tsoungui strzelił tam gola w pierwszym meczu ligowym, z NAC Breda (2:2). Trener Michele Santoni powiedział, że jeśli ktokolwiek z tej współpracy ma dojść do pierwszej drużyny Feyenoordu, to właśnie on. Został jednym z filarów zespołu, który zakwalifikował się do baraży o awans do Eredivisie. W lutym 2024 roku Feyenoord przedłużył jego kontrakt do połowy 2026 roku. Santoni stawiał go wtedy także jako defensywnego pomocnika, a sam Tsoungui mówił, że współpraca z Feyenoordem działa dla niego znakomicie.

W sierpniu 2024 roku Feyenoord wypożyczył go do belgijskiego OH Leuven na cały sezon, co było jego pierwszym kontaktem z Jupiler Pro League. 1 września 2025 roku przeszedł do Estoril Praia, podpisując kontrakt do 2029 roku. W klubie zadebiutował w Pucharze Portugalii w meczu z Belenenses, a w lidze zagrał pierwszy raz w meczu z CD Nacional.

Styl gry

Sam opisywał swój styl jako grę, w której szuka rozwiązania do przodu zamiast bezpiecznego podania w poprzek boiska: „risico in mijn spel leggen”, czyli wprowadzanie ryzyka do własnej gry. Wyróżniają go dokładne podania między liniami i gra głową.

W Estoril trener Ian Cathro używał go w sezonie 2025/2026 na kilku pozycjach: jako prawego z trzech środkowych obrońców, defensywnego pomocnika w ustawieniu z dwoma pivotami i prawego obrońcę. Mimo że z natury jest stoperem, w rozegraniu często wychodził przed linię obrony i razem z pomocnikami tworzył czwórkę. Cathro nazwał go technicznie silnym i inteligentnym piłkarzem, który daje drużynie inne dynamiki, a dzięki czasowi spędzonemu na środku obrony dobrze czyta grę.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Belgii. W kadrze do lat 18 zagrał 16 listopada 2019 roku w wygranym 2:1 meczu z Rosją. Do kadry U-21 został powołany po raz pierwszy w marcu 2024 roku, a zadebiutował w niej 4 czerwca 2024 roku w remisowym 2:2 meczu z Marokiem U-23 w Rabacie.