Pomocnik od pola karnego do pola karnego, który golem z Bournemouth w ostatniej kolejce sezonu 2022/23 utrzymał Everton w Premier League.
Urodził się 1 stycznia 1993 roku w Meulan-en-Yvelines pod Paryżem, w rodzinie pochodzącej z Mali. Był drugim najmłodszym z ośmiorga rodzeństwa i wychował się w Les Mureaux. Mówił, że w takich miejscach można uprawiać sport albo wpaść w kłopoty, a rodzina dbała o jego szkołę i sport. W miasteczku nie było porządnego boiska, więc jako 11-, 12-latek w szkolnym projekcie zaproponował budowę nowego i przedstawił go burmistrzowi. Później powstało tam boisko ze sztuczną nawierzchnią.
Jako 14-latek nie dostał się do akademii w Clairefontaine. W 2007 roku trafił do szkółki Stade Rennais, gdzie zaczynał jako napastnik, a potem przestawiono go do środka pola. W 2010 roku grał w reprezentacji Francji U-17 m.in. z Paulem Pogbą i Samuelem Umtitim.
Krótko po turnieju U-17 zerwał więzadło krzyżowe w lewym kolanie. W 2013 roku zadebiutował w pierwszym zespole Rennes i w meczu z Brestem strzelił gola po rajdzie od linii środkowej. Trzy tygodnie później ponownie zerwał więzadło krzyżowe i przez to nie pojechał na mistrzostwa świata U-20, które Francja wygrała. Po drugiej kontuzji przez miesiąc mieszkał w Paryżu u dalekiego kuzyna, płotkarza Ladjiego Doucouré, który dawał mu wiele rad. Mówił, że wszystko, co ma, zawdzięcza tej kontuzji. Na boisko wrócił w grudniu 2013 roku, a później tamtego sezonu strzelił jedynego gola w wygranym meczu z Olympique Marsylia.
1 lutego 2016 roku podpisał kontrakt z Watfordem, który od razu wypożyczył go do Granady. Latem, w ostatni dzień okna transferowego, czekał już na lotnisku na samolot do Francji, bo miał trafić na wypożyczenie do Lorient. Dokumenty dotarły do FIFA 33 sekundy po terminie i Doucouré został w Watfordzie. Pierwszy raz w podstawowym składzie w Premier League wyszedł 1 stycznia 2017 roku, w swoje 24. urodziny. W sezonie 2017/18 był najlepszym strzelcem klubu, a koledzy wybrali go piłkarzem sezonu. W 2019 roku zagrał w finale Pucharu Anglii, przegranym z Manchesterem City.
We wrześniu 2020 roku, po spadku Watfordu, przeszedł do Evertonu, który już rok wcześniej bezskutecznie próbował go kupić. Mówił, że Everton był jedynym klubem, do którego chciał przejść. W kwietniu 2023 roku w meczu z Tottenhamem dostał czerwoną kartkę, bo ręką odepchnął twarz Harry'ego Kane'a. Sean Dyche nie kazał mu przepraszać i chwalił jego charakter. 28 maja 2023 roku, kilka dni po przedłużeniu kontraktu, strzelił jedynego gola w meczu z Bournemouth w ostatniej kolejce. Dzięki temu Everton utrzymał się w Premier League. Sam nazywał ten gol najlepszym wspomnieniem z Evertonu.
W maju 2025 roku ogłosił, że po pięciu latach odchodzi z klubu. W sierpniu 2025 roku za darmo przeszedł do saudyjskiego NEOM, beniaminka Saudi Pro League.
To pomocnik od pola karnego do pola karnego, który biega przez cały mecz. Najlepiej czuje się w środku trójki pomocników. Pomaga odbierać piłkę, a po jej przejęciu idzie do przodu i wbiega niepilnowany w pole karne. Jako wzór wymieniał Yayę Touré.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Francji, w tym w kadrze U-21. Długo liczył na powołanie do dorosłej reprezentacji Francji. W marcu 2022 roku przyjął powołanie do reprezentacji Mali na baraże o mistrzostwa świata z Tunezją.
1
co 36 minut
0
6,7
Minuty w sezonie
36′3 z 34 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Puchar Króla Arabii Saudyjskiej | NEOM | Puchar Króla Arabii Saudyjskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | NEOM | – | – | – | – | |
| 2024/2025Premier League | Everton | Premier League | 33 | 2585 | 3 | 2 |
| 2024/2025Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 79 | 1 | 0 |
| 2023/2024Premier League | Everton | Premier League | 31 | 2577 | 7 | 1 |
| 2023/2024Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 117 | 0 | 1 |
| 2023/2024 | Mali | – | – | – | – | |
| 2022/2023Premier League | Everton | Premier League | 25 | 1551 | 5 | 2 |
| 2022/2023Puchar Anglii | Everton | Puchar Anglii | 1 | 39 | 0 | 0 |
| 2022/2023Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 81 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Mali | – | – | – | – | |
| 2021/2022Premier League | Everton | Premier League | 30 | 2552 | 2 | 4 |
| 2021/2022Puchar Anglii | Everton | Puchar Anglii | 3 | 226 | 0 | 0 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 32 | 0 | 0 |
| 2020/2021Premier League | Everton | Premier League | 29 | 2451 | 2 | 3 |
| 2020/2021Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 110 | 0 | 0 |
| 2019/2020Premier League | Watford | Premier League | 37 | 3167 | 4 | 2 |
| 2019/2020Puchar Ligi Angielskiej | Watford | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 112 | 0 | 0 |
| 2018/2019Premier League | Watford | Premier League | 35 | 3062 | 5 | 6 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Watford | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 8 | 0 | 0 |
| 2017/2018Premier League | Watford | Premier League | 37 | 3325 | 7 | 3 |
| 2016/2017Premier League | Watford | Premier League | 20 | 1359 | 1 | 0 |
| 2016/2017Puchar Ligi Angielskiej | Watford | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 120 | 0 | 0 |
| 2015/2016La Liga | Granada CF | La Liga | 15 | 1156 | 0 | 2 |
| 2015/2016Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 16 | 944 | 2 | 2 |
| 2014/2015Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 35 | 2662 | 3 | 5 |
| 2013/2014Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 20 | 1170 | 6 | 5 |
| 2012/2013Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 4 | 318 | 1 | 0 |
| 2010/2011 | Rennes II | – | – | – | – |
Abdoulaye Doucouré ma 33 lata. Urodził się 1 stycznia 1993 roku.
Abdoulaye Doucouré jest zawodnikiem klubu Charlotte (Major League Soccer).
Abdoulaye Doucouré jest pomocnikiem i gra z numerem 6.
W sezonie 2026 we wszystkich rozgrywkach: 3 mecze, 1 gol, 0 asyst (stan na 22 listopada 2026).
Abdoulaye Doucouré 28 maja 2023 roku strzelił jedynego gola w meczu z Bournemouth w ostatniej kolejce sezonu 2022/2023. Dzięki temu Everton utrzymał się w Premier League, a Doucouré nazywał to trafienie najlepszym wspomnieniem z Evertonu.
Abdoulaye Doucouré urodził się pod Paryżem w rodzinie pochodzącej z Mali. Grał w młodzieżowych reprezentacjach Francji, w tym w kadrze U-21, i długo liczył na powołanie do dorosłej reprezentacji Francji. W marcu 2022 roku przyjął powołanie do Mali na baraże o mistrzostwa świata z Tunezją.
Abdoulaye Doucouré w maju 2025 roku ogłosił, że po pięciu latach odchodzi z Evertonu. W sierpniu 2025 roku za darmo przeszedł do saudyjskiego NEOM, beniaminka Saudi Pro League.
Abdoulaye Doucouré to pomocnik od pola karnego do pola karnego, który biega przez cały mecz. Najlepiej czuje się w środku trójki pomocników: pomaga odbierać piłkę, a po jej przejęciu idzie do przodu i wbiega niepilnowany w pole karne. Jako wzór wymieniał Yayę Touré.