Alessandro Di Bitonto

Pochodzenie

Urodził się 8 października 2005 roku w Modenie. Jako dziecko grał w ataku, w młodzieżowych drużynach Saliceta i Modeny. W wieku 11 lat trafił do Sassuolo. Powiedziano mu tam, że żeby dojść na wyższy poziom, powinien grać w obronie. Sam wspominał, że przyjął to dopiero po czterech, pięciu latach. Początkowo nie był tym zachwycony, ale szybko się przyzwyczaił, a trenerzy widzieli w nim obrońcę ze względu na budowę fizyczną, czystość techniczną i czytanie gry.

W młodzieżowych drużynach Sassuolo wygrał turniej Viareggio, mistrzostwo Włoch Primavera i Superpuchar Primavera. W sezonie, w którym klub zdobył mistrzostwo, przeszkodziła mu poważna kontuzja. W sezonie 2024/2025 jego rozwój był już wyraźny: w kilku meczach nosił opaskę kapitana, a w pierwszej rundzie fazy finałowej strzelił gola Milanowi w wygranym 3:0 meczu. Sassuolo zdobyło wtedy Superpuchar i doszło do półfinału walki o mistrzostwo.

Kariera

Latem 2025 roku Sassuolo wypożyczyło go do Gubbio w Serie C. Powiedział, że zdecydowała rozmowa z dyrektorem sportowym Mauro Leo, który wyraźnie go chciał. Był to jego pierwszy sezon wśród seniorów. Do połowy listopada 2025 roku zagrał w lidze dwanaście meczów, wszystkie od początku. Przyznawał, że przestawienie się z młodzieżowego futbolu na tempo seniorskie było trudne: nie można pozwolić sobie na słabszy dzień ani trening, a doświadczeni koledzy gotowi są zbesztać. Pierwszego gola wśród zawodowców strzelił głową po stałym fragmencie w meczu z Bra, w 57. minucie, zapewniając Gubbio zwycięstwo. W drużynie trenera Domenica Di Carlo grał w trójce obrońców jako boczny stoper, choć, jak mówił, gra na tej pozycji z odwróconą nogą nie jest łatwa. Sezon 2025/2026 w Gubbio zakończył z jednym golem w lidze, Pucharze Serie C i play-offach.

W sierpniu 2026 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Sassuolo: trener Alberto Aquilani wpuścił go na ostatnie dziesięć minut wygranego 3:0 meczu Pucharu Włoch z Ceseną. Tuż po tym, 1 września 2026 roku, Sassuolo wypożyczyło go do Avellino w Serie B.

Styl gry

Sam o sobie mówił w 2025 roku, że jest środkowym obrońcą starego typu, stoperem, który kryje, jest też dobry w budowaniu gry i dzięki szybkości może grać jako boczny obrońca. Groźny jest głową przy stałych fragmentach. Przy przejściu do Avellino mówił, że lubi budować akcje od tyłu, a najlepiej czuje się jako boczny stoper w trójce: po prawej, gdy ma budować, i po lewej, gdy ma bronić, co wiąże z nogą, którą gra. Lubi też fizyczne starcia przy stałych fragmentach.