Wiele ludzi twierdzi, że miarą wartości w futbolu nie jest charyzma, gra fair play, lojalność czy nawet same umiejętności. Jest nią ilość zdobytych trofeów. Sucha statystyka sukcesów w rozgrywkach wszelkiego rodzaju. Szczególnie więc takim osobom powinna przypaść do gustu postać Udo Lattka – obok Otmara Hietzfielda najbardziej utytułowanego niemieckiego trenera.
Udo Lattek zadziorność i wytrwałość otrzymał w genach. Urodził się bowiem na polskiej ziemi – w 1935 r. we wsi Boże na Mazurach (wtedy Prusy Wschodnie). Jego losy jako piłkarza są nam niestety bliżej nieznane i pozbawione sukcesów. Udo rozpoczynał karierę w SSV Marienheidzie, a kończył ją w VfL Osnabrück, gdzie statystyki jak na pomocnika miał imponujące – 34 bramki w 70 meczach. W międzyczasie występował również w Bayerze Leverkusen i VfR Wipperfürth.
Równolegle z realizacją pasji do piłki nożnej Lattek rozwijał i kształcił się zawodowo. Studiował na uniwersytecie pedagogicznym w Münster, a w wieku 24 lat miał roczny epizod w roli nauczyciela w renomowanym gimnazjum w Wipperfürth.
Udo zakończył karierę zawodniczą w wieku 30 lat, ale z piłką nie rozstał się ani na chwilę. Jeszcze w tym samym roku objął stanowisko szkoleniowca młodzieżowych drużyn reprezentacji Niemiec, łącząc tę funkcję z obowiązkami asystenta selekcjonera pierwszej reprezentacji Niemiec – Helmuta Schöna. Lattek w 1966 roku, piastując właśnie tę funkcję, zaliczył swój pierwszy sukces w karierze trenerskiej, przyczyniając się do osiągnięcia przez Niemców finału na mundialu w 1966 roku.
W 1970 roku po rekomendacji Franza Beckenbauera Udo dostał niespodziewanie propozycję poprowadzenia wielkiego Bayernu Monachium. Przyjęcie tej posady okazało się momentem zwrotnym w życiu Udo Lattka i początkiem pięknej i obfitej w trofea przygody z rzemiosłem trenerskim.
Młody trener spędził w Monachium pięć lat. Objął zespół pod koniec sezonu 1969/1970 w fatalnej sytuacji. Bayern miał ogromną stratę do prowadzącej w tabeli Borussii M’gladbach i nie udało się tego odrobić mimo bezpośredniego zwycięstwa nad „Źrebakami” w końcówce sezonu. W roku kolejnym Bundesligę znów zdominowała Borussia, jednak Lattek utrzymał posadę i odwdzięczył się monachijczykom za zaufanie w kolejnych latach, zdobywając jako pierwszy trener w historii Bundesligi trzy tytuły mistrzowskie z rzędu. Do ostatniego z nich Udo dorzucił jeszcze Puchar Europejskich Mistrzów Krajowych (obecna Liga Mistrzów), co zapewniło mu uwielbienie i miłość bawarskich kibiców.
Jednak na nieszczęście Lattka w futbolu pojęcie wdzięczności nie funkcjonuje. Już pół roku później Udo został w kuriozalnych okolicznościach zwolniony z Bayernu za słabe wyniki w Bundeslidze. Potrzebujemy zmian, powiedziałem do prezesa – Wilhelma Neudeckera – wspomina Lattek. – Owszem potrzebujemy – wylatujesz – odpowiedział.
Zespół objął partner Lattka z czasów pracy w reprezentacji – Dettmar Cramer, a Bayern w tym samym sezonie zdobył po raz drugi Puchar Europy Mistrzów Krajowych.
